Zâriyât Sûresi 29. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'مرأة' kelimesini 'erkek' (مرء) kelimesinin dişili olarak açıklar ve genellikle evlilik bağıyla ilişkilendirir. Ayetteki kullanımı, İbrahim'in eşi olmasının yanı sıra, onun kişisel durumuna (kısır oluşuna) vurgu yaparak şaşkınlığını pekiştirir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, bu tür kullanımlarda kelimenin sadece cinsiyeti değil, aynı zamanda o kişinin içinde bulunduğu durumu da ima ettiğini belirtir. Burada 'kadın' kelimesi, onun yaşlı ve kısır olma durumuna rağmen çocuk müjdesi almasının yarattığı şaşkınlığı ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'صَرَّةٍ' kelimesini 'sayha' (çığlık) veya 'ğadab' (öfke) ile birlikte 'şiddetli ses' olarak açıklar. Ayetteki kullanımı, kadının duyduğu habere karşı gösterdiği ani ve şaşkınlıkla karışık tepkinin sesli ifadesidir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'صرّ' kökünü 'bir şeyi sıkmak, toplamak' anlamıyla ilişkilendirir ve 'صرّة' kelimesinin 'şiddetli ses' anlamını, sesin boğazda sıkışıp dışarı çıkmasıyla oluşan gürültüye benzetir. Bu bağlamda, kadının şaşkınlığının boğazında düğümlenen bir sesle dışa vurumunu ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'daki ani ve şiddetli tepkileri ifade eden kelimelerin, genellikle beklenmedik durumlar karşısında insanın içsel dünyasındaki altüst oluşu yansıttığını belirtir. 'Sarrah' kelimesi de bu bağlamda, kadının derin şaşkınlığını ve itirazını gösteren güçlü bir tepkiyi ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'صكّ' fiilini 'bir şeye şiddetle vurmak' olarak açıklar. Ayetteki 'yüzüne vurmak' ifadesi, kadının duyduğu habere karşı gösterdiği aşırı şaşkınlık ve hayretin fiziksel bir tezahürüdür, adeta kendine gelmek için yaptığı bir harekettir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'صكّ' fiilinin 'şiddetli bir şekilde çarpmak' anlamını vurgular ve bu eylemin genellikle şaşkınlık, üzüntü veya öfke gibi yoğun duygularla birlikte kullanıldığını belirtir. Ayetteki kullanımı, kadının duyduğu müjdeye karşı gösterdiği inanılmaz şaşkınlığı ve kendini çimdikleme hissini yansıtır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, Kur'an'da fiillerin sadece eylemi değil, aynı zamanda eylemin arkasındaki duygusal yoğunluğu da ifade ettiğini belirtir. 'Fasakket' fiili, kadının içsel şaşkınlığının ve inanamazlığının dışa vurumu olarak, güçlü bir duygusal tepkiyi işaret eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'عجز' kökünü 'bir şeyden geri kalmak, güç yetirememek' olarak açıklar ve 'acûz' kelimesini 'yaşlılık sebebiyle zayıflamış, iş yapmaktan aciz kalmış kadın' olarak tanımlar. Ayetteki kullanımı, kadının kendi yaşlılığını ve dolayısıyla çocuk doğurma yeteneğini kaybetmiş olmasını vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'acûz' kelimesinin sadece yaşlılığı değil, aynı zamanda yaşlılığın getirdiği zayıflığı ve belirli işleri yapmaktan aciz kalmayı da ifade ettiğini belirtir. Ayette, kadının çocuk doğurma yeteneğinden mahrum kalmış olmasını vurgulayarak, müjdenin imkansızlığını dile getirmesini sağlar.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'عقيم' kelimesini 'doğurmayan, kısır' olarak açıklar. Ayetteki kullanımı, kadının yaşlılığının yanı sıra, biyolojik olarak da çocuk sahibi olmasının mümkün olmadığını düşündüğünü ve bu durumun müjdeye olan şaşkınlığını artırdığını gösterir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'عقيم' kelimesinin 'verimsiz, meyve vermeyen' anlamını taşıdığını ve bu bağlamda 'çocuk doğurmayan kadın' için kullanıldığını belirtir. Ayette, kadının kendi durumunu 'kısır' olarak nitelemesi, müjdenin olağanüstülüğünü ve mucizevi yönünü vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'da 'akîm' gibi kelimelerin sadece fiziksel bir durumu değil, aynı zamanda ilahi kudretin bu tür engelleri aşabileceğine dair bir zemin hazırladığını belirtir. Kadının kendi durumunu 'kısır' olarak ifade etmesi, Allah'ın her şeye kadir olduğunun bir göstergesi olarak müjdenin değerini artırır.