Zâriyât Sûresi 32. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Zâriyât 32Cüz 27 · Sayfa 522

Zâriyât Sûresi 32. Âyet

الذاريات

Kâlû innâ ursilnâ ilâ kavmin mucrimîn(e)

(32-34) Onlar şöyle dediler: "Biz suçlu bir kavme (Lut'un kavmine), üzerlerine çamurdan, pişirilmiş ve Rabbinin katında haddi aşanlar için belirlenmiş taşlar yağdırmak için gönderildik."

Bu ayet, meleklerin Hz. İbrahim'e Lût kavmine gönderiliş amaçlarını bildirmesini konu alır. Anahtar kavramlar, elçilik görevinin mahiyetini ve helak edilecek kavmin niteliğini dilbilimsel ve semantik derinliğiyle ortaya koymaktadır.

1أُرْسِلْنَآr-s-l

Kök:ر س ل—Biz gönderildik, elçi olarak görevlendirildik anlamındadır ve meleklerin ilahi bir emirle hareket ettiğini vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'رسل' kökünü 'bir şeyi bir yöne doğru salmak, göndermek' olarak açıklar. Ayetteki 'أُرْسِلْنَآ' ifadesi, meleklerin Allah tarafından belirli bir görevle, yani Lût kavmini helak etmek üzere gönderildiğini, bu gönderilişin ilahi bir iradeye dayandığını ve onların sadece birer elçi olduğunu belirtir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'أُرْسِلْنَآ' fiilinin mecazi olarak 'görevlendirildik' anlamında kullanıldığını ifade eder. Meleklerin, Allah'ın emrini yerine getirmek üzere tayin edildiğini ve bu görevin belirli bir amaç taşıdığını vurgular. Ayetteki kullanım, onların pasif bir gönderilişten ziyade aktif bir görevlendirme ile hareket ettiğini gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'رسول' kavramının Kur'an'da 'Allah'ın mesajını iletmekle görevli varlık' anlamında kullanıldığını belirtir. 'أُرْسِلْنَآ' fiili, meleklerin bu elçilik görevini üstlendiğini ve ilahi iradenin bir aracı olduğunu ifade eder. Bu bağlamda, melekler sadece birer haberci değil, aynı zamanda ilahi hükmü icra eden varlıklardır.

2قَوْمٍk-v-m

Kök:ق و م—Belirli bir topluluğu, milleti veya grubu ifade eder; burada Lût kavmini işaret eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'قوم' kelimesini 'bir araya gelmiş, belirli bir amaç veya ortak özellik etrafında toplanmış insanlar topluluğu' olarak tanımlar. Ayetteki 'قَوْمٍ' ifadesi, Lût kavminin, işledikleri günahlar nedeniyle helak edilmeyi hak eden, belirli bir kimliğe sahip bir topluluk olduğunu belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'قوم' kelimesinin 'birbirine destek olan, birlikte hareket eden topluluk' anlamına geldiğini ifade eder. Ayetteki 'قَوْمٍ' kelimesi, Lût kavminin sadece bireylerden oluşan bir grup değil, aynı zamanda ortak bir ahlaki yozlaşma içinde olan, birbirini destekleyen bir topluluk olduğunu vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'قوم' kelimesinin Kur'an'da genellikle belirli bir inanç, yaşam tarzı veya coğrafi bölge ile ilişkilendirilen insan topluluklarını ifade ettiğini belirtir. Bu ayette 'قَوْمٍ' kelimesi, Lût kavminin, işledikleri suçlar nedeniyle ilahi gazaba uğrayacak olan, belirli bir kimliğe sahip bir topluluk olduğunu gösterir.

3مُّجْرِمِينَc-r-m

Kök:ج ر م—Suç işleyenler, günahkarlar, aşırı gidenler anlamındadır ve Lût kavminin helak edilme sebebini açıklar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'جرم' kökünü 'bir şeyi kesmek, ayırmak' ve bundan türeyen 'suç işlemek, günah işlemek' olarak açıklar. 'مُّجْرِمِينَ' kelimesi, Allah'ın emirlerinden ayrılan, haddi aşan ve büyük günahlar işleyen kimseleri ifade eder. Ayetteki kullanımı, Lût kavminin işlediği cinsel sapkınlıklar ve diğer kötülükler nedeniyle ilahi cezayı hak ettiğini belirtir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'مُجْرِم' kelimesini 'günahkar, suçlu' olarak açıklar ve bu kelimenin genellikle büyük günahlar işleyenler için kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'مُّجْرِمِينَ' ifadesi, Lût kavminin sadece hata yapan değil, aynı zamanda bilerek ve ısrarla büyük suçlar işleyen bir topluluk olduğunu vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'جرم' kökünün 'bir şeyi kendisinden ayırmak, uzaklaştırmak' anlamından hareketle, 'mücrim'in 'haktan ve doğru yoldan ayrılan' kişi olduğunu belirtir. Ayetteki 'مُّجْرِمِينَ' kelimesi, Lût kavminin Allah'ın koyduğu sınırları aşan, fıtrata aykırı davranışlar sergileyen ve bu nedenle ilahi cezayı hak eden bir topluluk olduğunu ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'cürüm' kavramının Kur'an'da 'Allah'a karşı işlenen günah, ahlaki yozlaşma' anlamında kullanıldığını belirtir. 'مُّجْرِمِينَ' kelimesi, Lût kavminin sadece sosyal normları değil, aynı zamanda ilahi ahlaki ilkeleri de ihlal eden, bu nedenle dinî ve ahlaki açıdan suçlu sayılan bir topluluk olduğunu gösterir.

Zâriyât Sûresi

“Biz” dediler, “Günaha batmış bir topluluğa gönderildik; (51/32)

Suç Nedir? Günahkar Nedir?

Yukarından bakıpta o kişinin Hakk olduğunu bizim bilmemiz onu suçluluktan kurtarmıyor. Ona lazım olan kendi mertebesinde ki yaşantısı, anlayışı, idraki, o kendini kul biliyorsa kulluk hükmünden uygulanır. O kanunda Hakk’ın kanunu çünkü, dünya kanunlarının en küçük mahkemeler hangisi? Hukuk mahkemeleri sonra sulh hukuk mahkemeleri sonra ceza mahkemeleri sonra ağır ceza mahkemeleri, devlet güvenlik mahkemeleri işte para ceza mahkemeleri, mahkemeler dünyada bile kademe, kademe değişik mertebelere bakıyor, bir mahkeme her türlü suça ceza veremiyor. Ahrette de öyle işte, şeriat mertebesindeki yaşayanların, şeriat mertebesinde vaz edilen bu hukuk, kurallar, ceza, mükafat neyse ona oradan verilecek, bu neye dayanıyor? Sevap, günah defterinin tutulmasına dayanıyor ama diğer tarikat mertebesinde esma âlemi, sıfat mertebesi, sıfat âlemi kuralları geçerlidir. “ İz- -T-B- ” Yani İbrâhimiyet mertebesinin günahkar tarafı olan “Lût” kavmine gönderilmişlerdir. İbrâhîmiyet mertebesine gizli olan melkiye hikmeti burada açılmıştır.

Eserin tamamını oku