Rahmân Sûresi 36. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'âlâ' kelimesini 'nimet' olarak açıklar ve bu nimetlerin hem dünya hem de ahiret saadetini kapsadığını belirtir. Ayetteki kullanımıyla, Allah'ın yaratılışta ve yaşamda tecelli eden sayısız lütfunu ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'âlâ' kelimesinin 'nimet' anlamına geldiğini ve bu ayetteki bağlamda, Allah'ın insanlara ve cinlere bahşettiği açık ve görünür lütufları kastettiğini ifade eder. Bu, inkâr edilmesi mümkün olmayan deliller niteliğindedir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'nimet' kavramının Kur'an'da Allah'ın insanlara olan cömertliğini ve lütfunu ifade ettiğini belirtir. 'Âlâ' kelimesi, bu cömertliğin somut tezahürlerini, yani yaşamın devamlılığını sağlayan her türlü iyiliği ve güzelliği temsil eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'Rab' kelimesinin 'terbiye eden, ıslah eden, malik olan' anlamlarına geldiğini belirtir. 'Rabbikümâ' ifadesi, hem insanlara hem de cinlere hitaben, onların yaratıcısı, yöneticisi ve tüm ihtiyaçlarını karşılayanı olduğunu vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'Rab' kelimesinin 'sahip, malik, terbiye edici' anlamlarını taşıdığını ve bu ayetteki ikil (kümâ) zamiriyle, Allah'ın hem insanlığın hem de cinlerin yegane Rabbi olduğunu, onların tüm işlerini idare ettiğini ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'Rab' kavramının Kur'an'da Allah'ın yaratıcı, besleyici, koruyucu ve hükmedici sıfatlarını bir araya getirdiğini açıklar. Ayetteki 'Rabbikümâ' ifadesi, bu mutlak otoritenin ve lütfun hem insanlara hem de cinlere yönelik olduğunu gösterir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'tekzîb' kelimesinin 'yalanlamak, inkâr etmek' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'tükezzibân' ifadesi, Allah'ın apaçık nimetlerini görmezden gelerek veya onlara şükretmeyerek yapılan bir inkârı ve nankörlüğü ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'tekzîb'in sadece sözlü bir yalanlama olmadığını, aynı zamanda bir şeyi reddetme ve ona karşı çıkma anlamı taşıdığını açıklar. Ayetteki kullanımıyla, Allah'ın nimetlerinin varlığını ve kaynağını inkâr etmeyi veya onlara karşı nankörce davranmayı ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'kezeb' kökünden türeyen kelimelerin Kur'an'da genellikle hakikati inkâr etme, gerçeği çarpıtma ve yalan söyleme anlamlarında kullanıldığını belirtir. 'Tükezzibân' ifadesi, Allah'ın nimetlerinin gerçekliğini ve değerini reddetme eylemini vurgular.