Rahmân Sûresi 47. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'âlâ' kelimesinin 'nimet' ve 'kudretin eseri' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'âlâ' kelimesi, Allah'ın insanlara ve cinlere bahşettiği sayısız lütfu, ihsanı ve kudretinin açık delillerini ifade eder. Bu nimetler, yaratılıştan rızka, hidayetten cennete kadar geniş bir yelpazeyi kapsar ve inkârı mümkün olmayan gerçeklerdir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'âlâ' kelimesini 'nimetler' olarak açıklar ve bu kelimenin Kur'an'da genellikle Allah'ın kullarına olan ihsanlarını ve onlara bahşettiği lütufları ifade etmek için kullanıldığını belirtir. Ayetteki kullanımıyla, Allah'ın insan ve cin âlemine yönelik eşsiz ve sürekli lütuflarına dikkat çekilir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'nimet' kavramının Kur'an'daki merkeziyetine dikkat çeker. 'Âlâ' kelimesi, Allah'ın mutlak cömertliğini ve yaratılmışlara olan lütfunu temsil eder. Ayetteki 'âlâ' kelimesi, Allah'ın varlığının ve birliğinin delili olan, aynı zamanda şükrü gerektiren somut ve soyut tüm ihsanları kapsar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'Rab' kelimesinin 'terbiye eden, ıslah eden, sahip olan, efendi' gibi anlamlara geldiğini belirtir. Ayetteki 'Rabbiniz' ifadesi, sadece yaratıcı değil, aynı zamanda insan ve cin âlemini sürekli olarak terbiye eden, ihtiyaçlarını karşılayan ve işlerini düzenleyen yüce varlığı ifade eder. 'Kümâ' (ikiniz) zamiriyle insanlar ve cinler kastedilir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'Rab' kelimesinin Allah için kullanıldığında, O'nun yaratma, rızık verme, terbiye etme ve hükmetme gibi tüm ilahi sıfatlarını kapsadığını ifade eder. Ayetteki 'Rabbiniz' ifadesi, bu kapsamlı ilahi otoriteyi ve lütfu vurgulayarak, nimetlerin kaynağının Allah olduğunu hatırlatır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'Rab' kavramının Kur'an'da Allah'ın en temel isimlerinden biri olduğunu ve O'nun yaratıcı, koruyucu, besleyici ve yönetici rolünü ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'Rabbiniz' ifadesi, muhatapların (insan ve cin) varoluşsal olarak bağımlı oldukları, tüm nimetlerin kendisinden geldiği ve kendilerine karşı sorumlu oldukları yüce varlığı işaret eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'tekzîb' kelimesinin 'yalanlama' ve 'inkâr etme' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'tükezzibân' ifadesi, Allah'ın açıkça görünen ve hissedilen nimetlerini, lütuflarını ve kudretinin delillerini inkâr etme, onların Allah'tan geldiğini reddetme eylemini ifade eder. Bu, sadece sözlü bir yalanlama değil, aynı zamanda kalben ve fiilen nankörlük etmektir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'tekzîb' kelimesinin 'bir şeyi doğru kabul etmemek, yalan saymak' anlamında kullanıldığını açıklar. Ayetteki 'tükezzibân' kelimesi, Allah'ın nimetlerinin varlığını veya bu nimetlerin Allah'tan geldiğini reddetme, onlara karşı nankörlük etme ve şükretmeme durumunu ifade eder. Soru formatında gelmesi, bu inkârın ne kadar anlamsız olduğunu vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'k-z-b' kökünün temel anlamının 'gerçeğe aykırı beyanda bulunmak' olduğunu belirtir. Ayetteki 'tükezzibân' kelimesi, Allah'ın apaçık nimetlerini görmezden gelerek veya başka bir kaynağa atfederek, hakikati çarpıtma ve inkâr etme eylemini ifade eder. Bu, aynı zamanda Allah'ın kudretini ve cömertliğini yadsımaktır.