Rahmân Sûresi 69. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'âlâ'' kelimesinin 'nimet' anlamına geldiğini ve özellikle Allah'ın kullarına verdiği lütuflar için kullanıldığını belirtir. Ayetteki kullanımı, Allah'ın yaratılışta ve yaşamda tecelli eden sayısız ihsanını ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'âlâ'' kelimesinin 'nimetler' ve 'kudretin eserleri' anlamlarına geldiğini ifade eder. Bu ayette, Allah'ın kudretinin ve cömertliğinin somut göstergeleri olan nimetleri kastetmektedir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'nimet' kavramının Kur'an'da Allah'ın insanlara bahşettiği her türlü iyiliği kapsadığını ve 'âlâ'' kelimesinin bu geniş anlamı pekiştirdiğini belirtir. Ayetteki bağlamda, Allah'ın varlığını ve birliğini gösteren deliller olarak sunulan lütufları ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'Rab' kelimesinin 'terbiye eden, ıslah eden, sahip olan, efendi' gibi anlamlara geldiğini ve Allah için kullanıldığında bu anlamların hepsini kapsadığını belirtir. Ayetteki 'Rabbiniz' ifadesi, insan ve cinne hitaben, onların yaratıcısı, yöneticisi ve nimet vericisi olan Allah'ı işaret eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'Rab' kelimesinin 'malik, seyyid, mürebbi' (terbiye eden) anlamlarını taşıdığını ve Allah'a nispet edildiğinde mutlak malikiyet ve terbiye ediciliği ifade ettiğini açıklar. Ayetteki 'Rabbiniz' ifadesi, nimetlerin kaynağı ve sahibi olan Allah'a vurgu yapar.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'Rab' kavramının Kur'an'da Allah'ın yaratıcı, besleyici ve hükmedici sıfatlarını bir araya getirdiğini vurgular. Ayetteki 'Rabbiniz' ifadesi, nimetleri bahşeden ve bu nimetler üzerinde mutlak otoriteye sahip olan varlık olarak Allah'ı tanımlar.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'tekzîb' kelimesinin 'yalanlamak, inkâr etmek' anlamına geldiğini belirtir. Bu ayetteki kullanımı, Allah'ın açıkça görünen nimetlerini görmezden gelmek veya onların Allah'tan geldiğini reddetmek anlamındadır.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'tekzîb'in sadece sözle yalanlamak değil, aynı zamanda fiilen inkâr etmek ve gerçeği reddetmek anlamına geldiğini ifade eder. Ayetteki 'tükezzibân' ifadesi, insan ve cinin, Allah'ın nimetlerini inkâr etme veya onlara nankörlük etme eylemini sorgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'kezeb' kökünden türeyen kelimelerin Kur'an'da genellikle hakikati reddetme, peygamberleri yalanlama ve Allah'ın ayetlerini inkâr etme bağlamında kullanıldığını belirtir. Bu ayette ise, Allah'ın nimetlerini yalanlama, yani onların varlığını veya Allah'tan geldiğini inkâr etme anlamını taşır.