En'âm Sûresi 89. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'kitab' kelimesinin asıl anlamının 'harfleri bir araya getirmek' olduğunu belirtir. Kur'an'da ise bu kelime, Allah'ın peygamberlerine vahyettiği, hükümler ve bilgiler içeren ilahi metinler için kullanılır. Bu ayette de peygamberlere verilen ilahi rehberliği ve şeriatı temsil eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'kitab' kavramının Kur'an'da sadece yazılı bir metin olmanın ötesinde, ilahi bir 'yasa' ve 'rehberlik' anlamı taşıdığını vurgular. Peygamberlere verilen 'kitab', Allah'ın iradesinin somutlaşmış hali olarak, insanlığa doğru yolu gösteren temel bir kaynaktır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'hükm' kelimesinin Kur'an'da 'hikmet' ve 'peygamberlik' anlamlarına geldiğini belirtir. Bu ayette, peygamberlere verilen 'hükm', onların sadece ilahi mesajı tebliğ etmekle kalmayıp, aynı zamanda insanlar arasında adaletle hükmetme ve doğru kararlar verme yeteneğine sahip olduklarını gösterir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'hükm' kelimesinin 'bir şeyi sağlamlaştırmak, engellemek' kökünden geldiğini ve 'hikmet, ilim, adaletle hükmetme' gibi anlamlara geldiğini açıklar. Ayetteki bağlamda, peygamberlere verilen 'hükm', onların ilahi bilgiye dayalı olarak doğru kararlar verme ve toplumu yönetme yetkisini ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'nübüvvet' kelimesinin 'haber vermek' anlamındaki 'nebe'' kökünden geldiğini belirtir. Peygamberler, Allah'tan haber alan ve bu haberleri insanlara ileten kişilerdir. Ayetteki 'nübüvvet', peygamberlere verilen ilahi elçilik ve vahiy alma makamını vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'nübüvvet'i, Allah'tan vahiy alarak insanlara doğru yolu gösterme ve onları uyarma görevi olarak tanımlar. Bu ayette, 'nübüvvet', Allah'ın seçtiği kullarına bahşettiği, insanlık için rehberlik ve kurtuluş kaynağı olan özel bir makamdır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'küfr' kelimesinin asıl anlamının 'örtmek' olduğunu belirtir. Bu bağlamda, 'yekfür' kelimesi, Allah'ın ayetlerini, peygamberliğini ve ilahi lütuflarını bilerek ve isteyerek örtbas etmek, yani inkar etmek anlamına gelir. Ayette, bu inkarın sonuçlarına işaret edilir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'küfr' kavramının Kur'an'da sadece inanmamak değil, aynı zamanda gerçeği gizlemek, nankörlük etmek ve ilahi nimetleri reddetmek anlamlarını da içerdiğini ifade eder. Ayetteki 'yekfür', peygamberlere verilen ilahi lütuflara karşı gösterilen bilinçli bir reddedişi ve nankörlüğü ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'vekil' kelimesinin 'birine güvenip işini ona bırakmak' anlamından geldiğini belirtir. Ayetteki 'vekkelnâ', Allah'ın, inkar edenlerin yerine, ilahi mesajı kabul edecek ve ona sahip çıkacak başka bir topluluğu görevlendirmesi, onlara bu emaneti tevdi etmesi anlamına gelir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'tevkîl' fiilinin 'birine bir işi havale etmek, onu o işe vekil tayin etmek' anlamında kullanıldığını açıklar. Bu ayette, Allah'ın, peygamberliğin ve ilahi kitabın emanetini, onu inkar edenlerden alıp, ona iman edecek ve sahip çıkacak bir topluluğa vermesi kastedilir.