İttebi'û mâ unzile ileykum min rabbikum velâ tettebi'û min dûnihi evliyâ/(e)(c) kalîlen mâ teżekkerûn(e)
Rabbinizden size indirilene uyun. Onu bırakıp başka dostlara uymayın. Ne kadar da az öğüt alıyorsunuz!
A’râf Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
(Ey insânlar) “Rabbinizden, size indirilene uyun ve O'ndan başka dostlara uymayın. Ne kadar da az öğüt alıyorsunuz!” Yukarıda ki Âyette “ileyke” hîtâbı var iken bu Âyette “ileyküm” hîtâbı var, bu da Efendimiz (s.a.v.) açısından bakıldığında, yâni bana indirildi bir de genel olarak hepimize indirildi hükmünü tasdiktir.
Allah muhabbetinin üstünde kişilerde ne varsa onun
dostu onlardır. Normal hayât içinde insânların tabii ki sevdikleri birçok şeyler vardır, fakat her şey yerinde olursa mazur olur ve hakk sevgisinin üstüne çıkan her türlü sevgi Hakk’a karşı tercih ile şirk koşmak olur.
İşte bu belirtilen hükme uymadığımız için Cenâb-ı Hakk biraz kulaklarımızı çekiyor ve bu hakîkatleri “ne de az düşünüyorsunuz” diyor. Cenâb-ı Hakk bize o kadar büyük lütûflarda bulunuyor ve bizler ne kadar az düşünüp vaktimizi boşa harcıyoruz.
وَكَمْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَا فَجَاءَهَا بَأْسُنَا بَيَاتًا
أَوْ هُمْ قَائِلُونَ
(4) (Ve kem min karyetin ehleknâhâ fe câehâ be’sunâ beyâten ev hum kâilûn.)
“Nice kentler helâk ettik. Gece yatarlarken, yâhut gündüz uyurlarken, azâbımız onlara geliver-di.”