A'râf Sûresi 35. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'أتى' fiilinin bir şeyin gelmesi, ulaşması ve meydana gelmesi anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ' ifadesi, peygamberlerin insanlara Allah'ın mesajını ulaştırmak üzere gönderilmesini, yani ilahi bir geliş ve tebliğ eylemini vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'أتى' fiilinin Kur'an'da bazen 'gelmek' bazen de 'yapmak, işlemek' anlamlarında kullanıldığını ifade eder. Bu ayette ise peygamberlerin insanlara 'gelmesi' ve onlara 'ayetleri okuması' eylemini mecazi olarak değil, doğrudan bir geliş ve tebliğ olarak ele alır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'قصّ' fiilinin 'iz sürmek, takip etmek' ve 'haber vermek, anlatmak' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'يَقُصُّونَ عَلَيْكُمْ ءَايَـٰتِى' ifadesi, peygamberlerin Allah'ın ayetlerini insanlara doğru bir şekilde, sanki izini sürerek, eksiksiz ve açıkça aktarmasını ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'قصّ' kelimesinin 'bir şeyin izini takip etmek' ve 'bir haberi veya kıssayı anlatmak' anlamlarını taşıdığını açıklar. Ayetteki kullanım, peygamberlerin Allah'ın ayetlerini, onların anlamlarını ve hükümlerini insanlara açıklayarak, sanki adım adım takip ederek tebliğ etmesini vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'kıssa' kavramının Kur'an'da genellikle geçmiş olayların veya peygamberlerin hikayelerinin anlatılması bağlamında kullanıldığını belirtir. Bu ayetteki 'yakussûne' fiili, peygamberlerin Allah'ın ayetlerini, yani ilahi mesajı, bir hikaye anlatır gibi, açıklayıcı ve öğretici bir üslupla aktarmasını ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'وقاية' kelimesinin 'bir şeyi zarardan korumak' anlamına geldiğini ve 'takva'nın da nefsi günahlardan korumak olduğunu belirtir. Ayetteki 'فَمَنِ ٱتَّقَىٰ' ifadesi, peygamberlerin getirdiği ayetlere karşı gelmekten sakınan, Allah'ın azabından korunmak için emirlerine uyan kişiyi tanımlar.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'takva'nın Allah'ın emirlerini yerine getirip yasaklarından kaçınarak nefsini korumak olduğunu ifade eder. Bu ayetteki 'ittaka' fiili, peygamberlerin tebliğ ettiği ilahi mesaj karşısında, kişinin kendini günah ve sapkınlıktan koruma bilincini ve eylemini vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'takva' kavramının Kur'an'da merkezi bir rol oynadığını ve 'Allah'tan korkmak'tan ziyade 'Allah'a karşı sorumluluk bilinciyle hareket etmek, O'nun emirlerine riayet etmek' anlamını taşıdığını belirtir. Ayetteki 'ittaka' fiili, peygamberlerin getirdiği ayetlere karşı gelmekten sakınarak, Allah'a karşı sorumluluklarını yerine getiren kişiyi ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'صلح' kelimesinin 'fesadın zıddı' olduğunu ve 'bir şeyin doğru ve iyi hale gelmesi' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'وَأَصْلَحَ' ifadesi, kişinin peygamberlerin tebliğine uyarak hem kendi iç dünyasını hem de dışa yansıyan amellerini düzeltmesini, iyileştirmesini ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'صلح' kökünün 'bozukluğun giderilmesi, düzenin sağlanması' anlamlarını taşıdığını ifade eder. Ayetteki 'aslaha' fiili, kişinin takva ile birlikte, hayatındaki yanlışları ve eksiklikleri gidererek, doğru ve salih amellerle kendini ve çevresini iyileştirmesini vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'ıslah' kavramının Kur'an'da hem bireysel hem de toplumsal düzeyde düzeltme, iyileştirme ve faydalı hale getirme anlamlarını içerdiğini belirtir. Bu ayetteki 'aslaha' fiili, peygamberlerin mesajına uyan kişinin sadece sakınmakla kalmayıp, aynı zamanda hayatını ve amellerini olumlu yönde dönüştürmesini ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'خوف' kelimesinin 'bir şeyin meydana gelmesinden duyulan endişe' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ' ifadesi, takva sahibi ve salih amel işleyenlerin, ahirette veya dünyada karşılaşacakları olumsuz durumlardan dolayı herhangi bir korku ve endişe taşımayacaklarını vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'havf'ın 'bir şeyin meydana gelmesinden veya bir şeyin elden gitmesinden duyulan endişe' olduğunu ifade eder. Bu ayetteki 'lâ havfun aleyhim' ifadesi, ilahi rehberliğe uyanların, gelecekteki azap, kayıp veya belalardan emin olacaklarını, iç huzura ereceklerini belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'حزن' kelimesinin 'bir şeyin elden gitmesinden veya bir musibetin meydana gelmesinden dolayı duyulan üzüntü' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ' ifadesi, takva ve ıslah ehli olanların, geçmişte yaptıkları hatalardan veya kaybettikleri şeylerden dolayı ahirette bir pişmanlık veya üzüntü duymayacaklarını ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'hüzün'ün genellikle geçmişe yönelik bir duygu olduğunu ve kaybedilen bir şeye veya kaçırılan bir fırsata duyulan kederi ifade ettiğini belirtir. Bu ayetteki 'lâ yahzenûne' ifadesi, müminlerin, dünyada yaşadıkları zorluklar veya kayıplar nedeniyle ahirette bir üzüntü veya pişmanlık hissetmeyeceklerini, aksine mükafatlandırılacaklarını vurgular.