Vemen fî-l-ardi cemî'an śümme yuncîh(i)
(11-14) Birbirlerine gösterilirler. Günahkar kimse ister ki, o günün azabından kurtulmak için oğullarını, karısını, kardeşini, kendisini koruyup barındıran tüm ailesini ve yeryüzünde bulunanların hepsini fidye olarak versin de, kendisini kurtarsın.
Meâric Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
(70/11-12-13-14) Birbirlerine gösterilirler. Günahkâr kimse ister ki, o günün azabından kurtulmak için oğullarını, karısını, kardeşini, kendisini koruyup barındıran tüm ailesini ve yeryüzünde bulunanların hepsini fidye olarak versin de, kendisini kurtarsın.
Hakikat-i İlahiyyeyi örtüp perdeleyenler varlık günahından kurtulmak için kendilerinin var zannettiği şeyleri vermek isterler.
Aslında kendi varlığı ve var zannettikleri Hakk’ın zuhurundan başkası değildir.
Oğulları, kişinin varlığında bulunan birimsel aklının yönleridir. Bunu hakikati bulmak yerine hayali peşinde koşmakta kullanmıştı.
Karısı ise kendisin nefsi, içsel görüntüsü idi. Bunu nefsi emmarenin istikametinde kullandığı için vehimi kuruntuları içinde şartlanmışlıkta kalmış. Ulaşması gereken nefsi ilahi olan küllü nefs idrakine ulaşamamıştı.
Kardeşi ise hayali ve vehimi fikir yönüydü.
Etrafında bulunan ailesi ise nefsi emmare istikametinde kullanılan nefsi esmareydi. Aslı olan Esmâ-i ilahiyye yönünde kullanmamıştı.
Yeryüzünde bulunanlar ise kendi varlığında bulunan, ef’al esmâ ve sıfât mertebesinde olan tüm halkıdır.
Bunlar aslında kendisinin değil var zannediyordu. Ölümü tadış ile asında hepsi elinden alınmış hayalden, hayale intikal etmişler ama bunun farkında değildirler. (M.D.)