Mürselât Sûresi 10. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Cebel (جبل) kelimesi, yeryüzünde yükselen ve sabit olan büyük kütleleri ifade eder. Ayetteki 'el-Cibâl' (الجبال) ifadesi, kıyamet anında bu sabit ve heybetli yapıların dahi yerinden oynayacağını ve dağılacağını gösterir, bu da olayın büyüklüğüne işaret eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Cebel, yeryüzünün belirgin ve yüksek kısımlarıdır. Ayetteki kullanımı, kıyamet alametlerinden biri olarak dağların mevcut hallerini kaybedeceğini, sağlamlıklarının ortadan kalkacağını ve dağılacağını anlatır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Nesf (نسف), bir şeyi yerinden söküp atmak, dağıtmak ve savurmak anlamına gelir. 'Nusifet' (نسفت) fiili, dağların kıyamet günü pamuk gibi atılmasını, yani yerlerinden koparılıp rüzgarda savrulan toz zerrecikleri gibi dağılmasını ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Nesf, bir şeyi kökünden söküp atmak ve dağıtmak demektir. Ayetteki 'nusifet' ifadesi, dağların sağlamlığının ve sabitliğinin ortadan kalkacağını, rüzgarın savurduğu kum taneleri gibi dağılacağını mecazi bir anlatımla ortaya koyar.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Nesf, bir şeyi yerinden söküp atmak ve onu dağıtmak manasındadır. Ayetteki 'nusifet' fiili, dağların kıyamet günü şiddetli bir şekilde yerlerinden koparılıp, adeta toz bulutu gibi havaya savrulacağını ve yok olacağını tasvir eder.