Fe-iżâ hum bi-ssâhira(ti)
Birdenbire kendilerini mahşerde buluverirler.
Bir de bakarsın hepsi meydandadır.
Nâziât Suresi'nin 14. ayeti, kıyamet günündeki ani dirilişi ve insanların toplanacağı yeri tasvir etmektedir. Ayet, 'Sâhire' kavramı üzerinden bu dirilişin hızı ve toplanma yerinin niteliği hakkında dilbilimsel ve semantik derinlik sunar.
Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'hüm' zamirinin cemi müzekker gaib için kullanıldığını ve genellikle kendisinden önce zikredilen veya bağlamdan anlaşılan bir topluluğu işaret ettiğini belirtir. Bu ayette ise, önceki ayetlerde bahsedilen 'insanlar' topluluğuna atıfta bulunarak, onların tamamının diriltileceğini vurgular.
Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, zamirlerin Kur'an'daki kullanımının, atıfta bulunduğu varlıkları belirginleştirme ve metin içi tutarlılığı sağlama işlevine dikkat çeker. 'Hüm' zamiri, burada kıyamet gününde diriltilecek olan tüm insanların kapsayıcılığını ve bu olayın evrenselliğini pekiştirir.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'sâhire' kelimesinin 'sahra' (düz, açık arazi) kökünden geldiğini ve 'uykusuz kalmak' anlamındaki 'seher' ile ilişkili olduğunu belirtir. Kıyamet gününde insanların şaşkınlık ve uykusuzluk içinde toplanacağı, düz ve açık bir yer olarak tasvir edilir. Ayetteki bağlamda, dirilişin gerçekleşeceği geniş ve gözler önüne serilmiş alanı ifade eder.
İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'sâhire' kelimesini 'yeryüzünün yüzeyi' veya 'düz, açık arazi' olarak açıklar. Kıyamet gününde insanların diriltilip üzerine toplanacağı, gözler önüne serilmiş, hiçbir şeyin gizli kalmayacağı bir yer olduğunu vurgular. Bu, dirilişin aleniyetini ve herkesin bir araya geleceği gerçeğini pekiştirir.
Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'sâhire' kelimesini 'yeryüzünün yüzeyi' olarak yorumlar ve bu ifadenin mecazi olarak 'diriliş yeri' anlamına geldiğini belirtir. İnsanların uykudan uyanır gibi diriltilip bu düzlüğe döküleceğini ifade ederek, olayın aniliğini ve şaşırtıcılığını vurgular.
Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'sâhire' gibi coğrafi terimlerin Kur'an'da ahiret tasvirlerinde kullanıldığını ve bu tür kelimelerin sadece fiziksel bir yeri değil, aynı zamanda o yerle ilişkili psikolojik ve eskatolojik durumu da ifade ettiğini belirtir. 'Sâhire', kıyamet gününün dehşeti ve insanların şaşkınlık içinde toplanacağı, gözler önüne serilmiş bir 'düzlük' olarak, dirilişin kaçınılmazlığını ve evrenselliğini sembolize eder.
Bu âyetin tefsiri eserlerde henüz eşleştirilmedi.
Eşleştirme tamamlandıkça bu bölüm otomatik dolar.