Ve-iżâ-nnucûmu-nkederat
Yıldızlar, bulanıp söndüğü zaman,
Tekvîr Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
Âyet-i Kerîme, zâhiren bu âlemin düzeninin bozulma-sını ifâde etmekle birlikte, bâtınen “ven necmi izâ hevâ” (Necm, 53/1) Âyetinde belirtilen hâlin daha şiddetlisinin ortaya çıkışı ifâde edilmektedir. Hevâ yıldızı kişide durduğu sürece hakîkat kamerine ulaşması yani hakîkati Muhammedî’den nasib alması mümkün değildir. Işığını nefsinden almakta olan kişide nefs yıldızı söndüğü anda ancak mi’rac yolu kendisine açılır. Kişide kopmaya başlayan kıyâmet ile birlikte ne kadar nefsâni yıldızlar var ise yıldızlaşmış oluşumlar var ise yani kişiye Hakk’ın üzerinde değer ifâde eden ne kadar şey varsa aslında bunların hiçbir değerinin olmadığının anlaşıldığı ve bunların solduğu an bu Âyet-i Kerîme ile ifâde edilmektedir.
Kendi nefsi kıyâmetini daha ölmeden önce dünyâda yaşıyorken koparan kimselerde bu hâdiseler yaşanmaktadır. Diğerleri ise her şeyde olduğu gibi bu hususta da hayal âleminde yaşamaktadırlar.
Bu hususta geniş bilgi (37-53-Necm Sûresi) isimli kitaımızda mevcuttur dileyenler oraya bakabilirler.
وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ
( Ve izelcibâlu suyyiret. )