Ḣulika min mâ-in dâfik(in)
Fışkırıp çıkan bir sudan yaratıldı.
Târık Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
6 - Atılan bir sudan yaratıldı. (halk edildi) (86/6)
İnsanın bu dünya hayatındaki varlığı “nutfe” ve onun döllenmesi ile oluşan “alak” tan başlamaktadır.
ve “halekal insâne min alâk” ve senin Rabbin öyle bir Rab ki, “halekal insâne” insânı halk etti. (96/2)
خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ
Bütün varlıkların halkıyyet-i tamamlandıktan sonra, halkıyyetin kemali olan insan, “sûreti ilâhiye üzere” halko-lundu ve yeryüzünde yaşamaya başladı birçok aşamalar dan geçtikten sonra nihayet Muhammediyyet mertebe-sinde hakikat-i İlâhiyyeye bir zuhur mahalli olacak hale geldi ve böylece zât-i tecelliyi alacak kıvama ulaşmış oldu. İşte bu zuhurun ve diğer insanların da vücüd varlıklarının zuhuru bir kan pıhtısından oluşmaya başladı.[147]
Âyette halkiyet (خُلِقَ) “hulika” olarak geçmektedir. Kökeni (حلق) hulk tur. Sözlükte “Hulk” insanın yaratılış özelliklerini tanımlamak için kullanılan bir sözcük olup; mizaç, huy anlamlarına yakındır. İnsanların temel özelliklerini belirtmek için de kullanılmaktadır. Türkçe ve Osmanlıca anlamlarına bakılacak olunursa hulk; yaratılış özellikleri ve karakteri demektir. Bu kelimeden türetilmiş hulkiyet ise Osmanlı döneminde ahlak felsefesi anlamına gelmektedir. Osmanlıca'da ise kelime grubu olarak kullanılan Hüsn-i hulk; "ahlak güzelliği" anlamına gelmektedir.
يَخْرُجُ مِن بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ {الطارق/7}
"Yahrucu min beyni-ssulbi ve-tterâ-ib”