Ğâşiye Sûresi 11. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'sem'' (سمع) kelimesinin genel olarak sesi idrak etmek olduğunu belirtir. Ayetteki 'lâ tesme'u' ifadesi, cennet ehlinin kulaklarının rahatsız edici veya faydasız hiçbir sese maruz kalmayacağını, dolayısıyla huzurlu bir ortamda bulunacaklarını vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'da 'sem'' (işitmek) fiilinin sadece fiziksel bir algılamayı değil, aynı zamanda anlamayı ve itaat etmeyi de içerebildiğini belirtir. Ancak bu ayetteki 'lâ tesme'u' bağlamında, daha çok fiziksel olarak bir sesin varlığını algılamama, yani boş sözlerin yokluğu anlamında kullanılmıştır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'lâğiyet' (لاغية) kelimesini 'boş söz' veya 'faydasız kelam' olarak açıklar. Ayetteki kullanımı, cennetin, dünya hayatındaki gibi anlamsız, yorucu veya günah içeren konuşmalardan arınmış bir mekan olduğunu gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'lâğiyet' kelimesinin mecazi olarak 'boş ve faydasız olan şey' anlamında kullanıldığını belirtir. Cennet ehlinin 'lâğiyet' işitmeyeceği ifadesi, onların huzurunu bozacak, canlarını sıkacak veya herhangi bir şekilde rahatsızlık verecek hiçbir sözün orada bulunmayacağını vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'lağv' (لغو) kökünden türeyen 'lâğiyet' kelimesini 'faydasız, anlamsız ve boş söz' olarak tanımlar. Kur'an'da bu kelime, genellikle dünya hayatının boş uğraşları ve faydasız konuşmaları için kullanılırken, bu ayette cennetin bu tür olumsuzluklardan münezzeh olduğunu ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'lağv' kelimesinin Kur'an'da genellikle 'boş, faydasız, anlamsız, batıl ve çirkin söz' anlamlarında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'lâğiyet' ifadesi, cennetin, dünya hayatındaki gibi boş ve faydasız konuşmaların olmadığı, aksine her sözün anlamlı ve değerli olduğu bir ortam olduğunu vurgular.