Esmâ 03
Kaynak: Esmâü'l-Hüsnâ (Cilt 1), s. 91 — M. Nusret Tura (düz. Terzioğlu Murat Deruni)
ER-RAHİM
Müminlere has olan hususi bir rahmettir. Aşıklara ait olan rahmete de rahmet-i hassa derler. Hidâyet ve rahmetin birincisi İslâm bir anadan ve babadan hasıl olmamızdır. Mahallemizdeki komşularımızın, mekteplerdeki arkadaşlarımızın, ahlâk ve din telakkilerimiz üzerinde hayli tesirleri vardır. Bu meyanda memleketimize de girmiş bulunan kolejler ve yabancı kültür teşkilatlarının lisandan başka bir faydası yoktur. Bu okullarda dinî terbiye ve ahlâk telakkileri başkadır. İslâm usullerine benzemez. Hıristiyan çocukları evlerinde ana baba tesiri ile kiliseyi bilirler. Maalesef bazı aileler oralardaki eğitimi beğenirler. Serbest büyüdükleri için çocuklar da memnundur hallerinden fakat çocuğun kâmil bir insan olmasını temin edecek dinî malumat ise sıfırdır.
Bugünkü dinî terbiye noksanlığını orada aramak lâzımdır. Tahsil çağındaki çocukları kemâle ermiş biri telakki ederek terbiye baskısını kaldırmak şımarıklığa davettir. Sonu, sessiz yürüyüştür. İsyandır, grevdir. Bunlar ise memleket dahilinde terakki hamlelerini köstekler, frenler kanaatındayım.
O çocukların kalpleri ölmüştür. Bundan da ana-baba mesuldürler. Dinî malumat ve terbiye verebilecek komşudan veya hocadan mahrum bir muhitte bulunmak çok acı bir talihsizliktir.
İçerden bir zaman dışını yeder,
Sırrına erince şüphelerin gider,
Gizliye erdiren RAHİM'dir ancak.
RAHMİYE ANNEM
Bilince soyunun devâmı Hazret,
Gözümün nûrunun devâsı Nusret (h.z.),
Evimin sahibi Rahmîye Annem.
Yakalayıp sıkınca aşktan kokumu,
Durmadan yorulmadan anlat doğumu,
Merhamet dağıtır Rahmîye annem.
Sabırla beklerdi gençti Yuşası,
Haber verirdi gönül paşası
Hakîkati dinlerdi Rahmîye Annem,
Tûr dağına çıktı babamız gayret,
Tecelli edince Rabb-imiz hayret,
Baygın düşüverdi ma’şûku seyret,
Huzûru sendin Rahmîye annem.
Bebekte satardın aşkı velâdet,
Makamı sâdıktan yanar selâmet,
Hizmetler ederdin Rahmîye Annem.
Pirimiz kalınca kendimi bilmem,
Geldiğin yollara altınlar sersem,
Durmadan yürüdün Rahmîye Annem.
Ma’nâ otobüsü sefer eyledik,
İlâhiler zikirler çoştuk söyledik,
Yayalar mekânın Rahmîye Annem.