Şekûr

EŞ-ŞEKUR

Az hayıra çok sevap vermek suretiyle teşekkür edici demektir. Bir zenginin işini yapsanız, pazarlıktan sonra size bir de bahşiş namı altında yardımı, âtiyyesi dokunur. Ya âlemlerin yegane sahibine kendinizi sevdirirseniz neler vermez, size ne iyilikler yapmaz.

Bizlerin ona hiçbir iyiliği dokunmadığı, hatta dokunmak ihtimali bile olmadığı halde bahşettiği lütufların haddi, hesabı mı vardır? Biz ne kadar zengin olursak olalım hakkın zenginliğinin yanında ismimiz bile okunmaz. Onun verdiğini kimse alamaz. Onun verdiğini kimse veremez. Bir adım yaklaşırsak on adım yaklaşacağını buyuruyor, bir verirsek on vereceğini söylüyor.

Onun lütfü ile geçinen yaşayan birer dilenciyiz, onun vücudununun gölgesi olabilsek keşke… Eski zamanda sultanlara, padişahlara, "Bu âlemde Allah'ın gölgesidir" derlerdi. Onlar da koskoslanırdı. Bu riya sözlerine inanırdı. Yemesi, içmesi, evlenmesi yolunda, başı ağrır, hastalık çeker, midesi bulanır; az yerse karnı doymaz, çok yerse rahatsız olur; nihayet ölür gider. Böyle gölge mi olur? Onunla beraber yaşama, ebedî olsa ya… Günde beş vakit namazın her rekatında elhamdülillah okuyoruz. Ma’nâsı, Allah'a şükürdür. Bu şükür bizim hatırımıza gelmezdi. Bereket versin, yol göstermişler de emirle yapıyoruz. Emre kulak veren olup da birisinden bir iyilik görsek, teşekkür ederiz, iyilik mühim birşey ise minnettar kalırız. Cenâb-ı Allah'tan hiç mi bir lütuf görmüyoruz ki ibadetten uzak kalıyoruz. İhmal ediyoruz. Bir fakire bir sadaka verirsiniz. Halbuki hakîkatte o sadakayı evvela Hakk Teâlâ alır, o fakirin eli üzerinde onun eli vardır. Fakirin ağzından size teşekkür eder, farkında olmazsınız.