Eyyûbiyye Fassı'nın anahtar terim envanteri nedir?

Fusûsu'l-Hikem, Muhyiddîn İbn Arabî'nin en kıymetli eseri olup, tasavvuf metafiziğinin ana metni olarak kabul edilir¹. Eser, 27 Fass'tan oluşur ve her bir Fass, bir peygambere ait özel bir hikmeti işler. Bu Fass'lar arasında Eyyûbiyye Fassı da yer almakta olup, bu Fass'ın anahtar terimi "Hikmet-i Ğaybiyye"dir¹. Bu hikmet, Allah'ın görünmeyen, sır olan yönlerini ve bu yönlerin tecellilerini anlamaya odaklanır. Hz. Eyyûb'un kıssası, bu ğaybî hikmetlerin tezahürü için bir zemin sunar. Eyyûbiyye Fassı, Allah'ın "Ğayb" isminin insan hayatındaki yansımalarını, özellikle de musibetler ve imtihanlar karşısında gösterilen sabır ve teslimiyet hallerini ele alır. Bu bağlamda, Allah'ın ilahî cereyanının ve ilahî yaşamının insanı ayakta tuttuğu, ilahî varlığın bizde seyirini sürdürdüğü idrak edilir; bu durum, ilahî Hay isminin bir tecellisidir². Fusûsu'l-Hikem'in genel yapısı içinde, her peygamberin temsil ettiği hikmet, Allah'ın esmâ ve sıfatlarının farklı bir veçhesini açığa çıkarır. Eyyûbiyye Fassı da bu çerçevede, Allah'ın ğaybî kudretini ve bu kudretin insan üzerindeki tasarrufunu, sabır ve tevekkül gibi manevî hallerle ilişkilendirerek derinlemesine inceler.