Mübârek Geceler — Bitirme Tezi "Mübârek Geceler — Bitirme Tezi" kitabının merkez teması ve asîl dayanağı nedir?

Tez, mübarek gün ve gecelerin İslam geleneğindeki yerini ve önemini incelerken, bu gecelere atfedilen kutsiyetin tarihsel süreçteki tezahürlerini ve farklı ekoller tarafından nasıl değerlendirildiğini vurgular. Özellikle Mevlid, Regâib, Berat, Mi’râc ve Kadir geceleri gibi kandil gecelerinin Kur’ân-ı Kerîm ve Resûlullah (s.a.v) hadislerindeki işaretlerine değinilir. Çalışma, bu gecelerin sadece zâhirî ibadetlerle sınırlı kalmayıp, tasavvufî bir derinlikle, yani "sadıra hitap edecek şekilde" yaşanması gerektiğini öne sürer.

Tarikatların bu geceleri ihyâ etme biçimlerine odaklanılırken, Halvetî ve Mevlevî tarikatlarının usûl ve âyinleri örnek olarak sunulur. Halvetîlikte devrân zikri, Mevlevîlikte ise mukâbele gibi uygulamalarla bu gecelerin nasıl idrak edildiği açıklanır. Çalışmanın asıl dayanağı ve tasavvufî yorumu ise Necdet Ardıç Efendi'nin eserinden alınarak, bu gecelerin enfüsî manada kişinin kendi vücut iklimine devşirilmesi gerektiği fikridir. Bu, dış âlemdeki olayların (âfâkî) kişinin iç âleminde (enfüsî) nasıl karşılık bulduğunu ve bu sayede "kâl"den "hâl"e geçişin nasıl mümkün olduğunu anlatır. Kadir Gecesi'nin "ilme'l-yakîn", "ayne'l-yakîn" ve "hakka'l-yakîn" mertebeleriyle ilişkilendirilmesi, bu gecelerin sadece birer anma değil, aynı zamanda sülûk ehli için mânevî bir yükseliş ve hakîkatlere erişim aracı olduğunu gösterir. Nihayetinde, bu gecelerin insanı "fenâfillâh" mertebesinden "bakâbillâh" mertebesine taşıyarak ebedî gündüze ulaştırması, çalışmanın vurguladığı temel hakîkattir.