Muhyiddin İbn Arabî Silsile hakkında ne der?

Verilen kaynaklarda Muhyiddîn İbn Arabî'nin "silsile" kavramına dair doğrudan bir tanım veya özel bir bölüm bulunmamaktadır. Ancak, "silsile" genel olarak "mürşidler zincirinin Hz. Peygamber'e kadar ulaşan soyu" olarak tanımlanmaktadır¹. İbn Arabî'nin eserleri olan Fusûsu'l-Hikem ve Fütûhât-ı Mekkiyye'nin kaynaklarda sıkça zikredilmesi, onun tasavvufî bilginin aktarımı ve manevî hiyerarşi konularına verdiği önemi işaret etmektedir. Örneğin, Fütûhât-ı Mekkiyye, İbn Arabî'nin Mekke'de Kâbe'yi tavaf ederken aldığı manevî açılımlar (fetihler) sayesinde yazdığı, tasavvuf metafiziğinin ansiklopedik bir kaynağıdır. Bu eser, ibadet, ahlak, kâinatın yapısı, velâyet hiyerarşisi gibi tasavvufî bilginin tüm dallarını işlemektedir. Bu bağlamda, silsile, velâyet hiyerarşisinin bir parçası olarak, manevî bilginin ve feyzin aktarımında önemli bir rol oynamaktadır.

Ayrıca, kaynaklarda Fusûsu'l-Hikem'in çeşitli peygamberlere atfedilen "Fas"larından bahsedilmesi (örn. Yahya, Zekeriyya, İlyas, Lokman, Harun, Musa, Halid, Muhammed Fasları)²·³·⁴·⁵·⁶·⁷·⁸·⁹·¹⁰, İbn Arabî'nin peygamberler aracılığıyla aktarılan hikmet ve manevî miras zincirine vurgu yaptığını göstermektedir. Bu "Fas"lar, her peygamberin kendine özgü hikmetini ve bu hikmetin manevî silsile içindeki yerini ortaya koymaktadır. Dolayısıyla, İbn Arabî'nin eserlerinde silsile kavramı doğrudan tanımlanmasa da, onun tasavvufî düşüncesinin temelini oluşturan manevî hiyerarşi, velâyet ve hikmet aktarımı gibi unsurlar, silsilenin işlevini ve önemini dolaylı olarak vurgulamaktadır.