Namaz Sûreleri (Cilt 1) "Namaz Sûreleri" kitabının merkez teması ve asîl dayanağı nedir?

Kitap, namazın "Rabb'in için namaz kıl" (fesalli li rabbike venhar) emrinin, kulun kendi içindeki esmâ-i ilâhiyeyi değerlendirerek Rabb'ini yüceltmesi mânâsına geldiğini belirtir. Bu, kulun acziyetle değil, kendindeki kemâlât ile Hak'kı yüceltmesi olarak açıklanır. Namaz, kulun nefsi duygularından, beşerî ve dünyevî bağlantılarından arınarak, esmâ-i ilâhiyeye rahmet olması ve bu sayede karanlıklardan aydınlığa çıkması için bir vesiledir.

Kitapta, namazın her bir rüknünün ve özellikle selâmın derin mânâları üzerinde durulur. Namazın sonunda verilen selâmların, zâhirde sağa ve sola yönelerek tüm varlıklara selâmet dilemek olduğu, bâtında ise "İnsân-ı Kâmil"in geniş ihâtasını ve rahmetini yansıttığı ifade edilir. "Allahümme entesselâmu ve minkesselâm" ifadesiyle, Hak'kın kendi kendini kulunun ağzından yücelttiği, "Selâm" isminin ise insanın kaynaklarından biri olduğu ve kulun birimsel benliğinden uzaklaşarak Hak varlığı ile gerçek selâmetine ulaşmasını sağladığı belirtilir.

Namazda günde doksan dokuz selâm kelimesinin bulunması, her bir selâmın esmâ-i ilâhiyeye bir kalkan oluşturduğu ve kulun doksan dokuz esmâ-i ilâhiyeye karşı selâmet kalkanı oluşturduğu fikri, kitabın önemli bir tasavvufî mekanizmasıdır. Bu, zıt esmâların etkilerinden korunma ve faydalı olanların artırılması şeklinde işleyen bir sistem olarak sunulur. Namazın, kişiyi yüce idraklere çıkarıp "İrfan" ehli olmasını sağlayan olgun bir ibadet olduğu vurgulanır. Kitap, namaz sûrelerinin ve ayetlerinin zâhirî anlamlarının ötesinde, bâtınî ve sembolik mânâlarını açığa çıkararak, sâlikin namaz vasıtasıyla mânevî yolculuğunu derinleştirmesine rehberlik eder.