Nûhiyye Fassı'nın anahtar terim envanteri nedir?

Fusûsu'l-Hikem, Muhyiddîn İbn Arabî'nin tasavvuf metafiziğinin şâhikası kabul edilen eseridir. Eser, Hz. Peygamber'in İbn Arabî'ye rüya ile yazdırdığı, vahy-i ilhamînin bir tezahürü olarak nitelendirilir. 27 Fass'tan oluşan bu eserde, her bir fass bir peygambere ait özel bir hikmeti temsil eder. Nûhiyye Fassı, bu sıralamada üçüncü sırada yer alır ve "Hikmet-i Subbûhiyye"yi ihtiva eder.

Fusûsu'l-Hikem'in fassları, Âdemiyye (Hikmet-i İlâhî) ile başlayıp, Şîsiyye (Hikmet-i Nefthiyye) ile devam eder ve ardından Nûhiyye (Hikmet-i Subbûhiyye) gelir. Bu sıralama, tasavvufî sülûkun ve marifet yolculuğunun mertebelerini de işaret eder. Her fass, sâlikin idrak etmesi gereken bir hakikati barındırır ve bu hakikatler, peygamberlerin yaşamları ve tecrübeleri üzerinden açıklanır. Nûhiyye Fassı'ndaki "Subbûhiyye" hikmeti, Allah'ın her türlü noksanlıktan münezzeh oluşu ve mutlak kemaliyle ilgili bâtınî sırları içerir. Bu fassın anahtar terimi olan "Hikmet-i Subbûhiyye", Allah'ın ulviyetini ve tenzihini anlamaya yönelik bir idrak kapısı açar. Eserin genelinde olduğu gibi, Nûhiyye Fassı da tasavvufî derinliği ve yoğunluğu ile dikkat çeker ve bu hikmetin keşfi, sâlikin manevi yükselişinde önemli bir adım teşkil eder.