Tâ-Hâ Sûresi "Tâ-Hâ Sûresi" kitabının merkez teması ve asîl dayanağı nedir?

Eser, Tâ Hâ Sûresi'nin açılışındaki "Tâ Hâ" harflerinin sırrına odaklanarak başlar. Bu harflerin sayısal değerleri üzerinden yapılan yorumlar, tasavvufî geleneğin "hurûf ilmi"ne olan yaklaşımını yansıtır. "Tı" harfinin 9, "He" harfinin ise 5 sayı değerine sahip olduğu belirtilir. Bu değerlerin toplamı olan 14'ün "Nûr-u Muhammedî"ye işaret etmesi, sûrenin Hz. Peygamber'in mânevî hakikatini taşıdığını vurgular. "Tâ" harfinin uzatılmasıyla "taa" şeklinde "çok uzakları" işaret etmesi, "Mûseviyyet'in hakikati"ne; "Hâ" harfinin uzatılmasıyla "Hâ" şeklinde "Muhammediyyette olan Mûseviyyet hakikatini" ifade etmesi ise, iki peygamber arasındaki mânevî bağlantıya ve hakikatlerin birbirini tamamlayıcılığına dikkat çeker. Özellikle "He" harfinin tek gözlü olarak "Hüvviyyet-i mutlakayı" ifade etmesi ve kelime içinde geçen iki gözlü "He"lerin hem mutlak hüvviyyeti hem de zuhura ait hüvviyyeti temsil etmesi, varlığın hem mutlak hem de izafî yönlerini bir arada ele alan bir vücudî anlayışı ortaya koyar.

Kitap, "Tâ Hâ"nın aynı zamanda "Ey Muhammed" mânâsına geldiğini, ancak okuyan her kişiye hitap ettiğini belirterek, Kur'ân'ın evrenselliğini ve kişisel tecrübeyle olan bağını vurgular. Okuyucunun "Tâ" ibaresini kendisine, "Hâ" ibaresini ise "Hû" olarak Cenâb-ı Hakk'a döndürmesi ve "Ey Ben, yâ Sen" diyerek "bende yokum sadece Sen varsın" idrakine ulaşması, fenâ mertebesine işaret eder. Bu, tahkîk ehli için Hak ile kul arasındaki perdelerin kalktığı bir mârifet hâlidir. "Hû" derken gerçekten "Hû" olamayanın şirk içinde olacağı uyarısı, bu idrakin sadece zâhirî bir söylemden ibaret olmaması gerektiğini, bâtınî bir hakikate dayanması gerektiğini gösterir. Sûrenin "Mûseviyyet hakikatinin tenzîh-i mânâda İnsân-ı Kâmili" ve Hz. Peygamber'in yedi isminden biri olarak anılması, sûrenin mânevî derinliğini ve İnsân-ı Kâmil mertebesine olan işaretini pekiştirir. Bu bağlamda, sûre, Hz. Musa kıssası üzerinden zâhirî bir anlatım sunarken, bâtınî olarak da Hz. Peygamber'in ve İnsân-ı Kâmil'in mânevî makamlarını ve hakikatlerini işler.