Tasavvufta Mürşid kavramının tanımı nedir?

Mürşid, tasavvuf yolculuğunda müridin manevi kılavuzudur. Mürşidsiz sülûk mümkün olsa da tehlikelidir; zira nefsin tuzaklarına karşı müridin tek başına mücadele etmesi zordur. Bu sebeple "mürşidi olmayanın şeyhi şeytandır" sözü, mürşidin lüzumunu vurgular. Mürşid, sâlikin kendi göremediği nefs oyunlarını dışarıdan fark eder ve ona gösterir. Mürşidin temel sıfatları arasında şerîate tam ittibâ, sünnet-i seniyye'ye riâyet, ehl-i bid'attan uzaklık, ulema-i râsîhînden istifâde, sahîh bir tasavvufî silsileye sahip olma, mücâhede ile yetişmiş olma, mürşidinden icâzet almış olma, hâl ehli olma, mâsivâdan halâs bulma ve sâlikleri yetiştirme yetkisi (mezûniyyet) bulunur. Mürşid-i kâmil, müridin kusurlarını itiraf etmesi durumunda ona merhametle teveccüh eder ve hakikat derslerini gizlemez². Sülûkünü tamamlayıp kemâl mertebesine ulaşan ve müşâhede makamına erişen kimse, artık mürşidin rehberliğine ve hakikatlere dair kitaplara ihtiyaç duymaz; bunlar ona soğuk gelir³. Mürşidin kalbi, dergâh olarak kabul edilir ve müridin gönlünü cezbeden manevi bir merkezdir¹.