Ahkâf Sûresi 16. âyetin işârî (bâtınî) tefsiri nedir?

### ✦ Âyetin Zâhirî Tefsiri İşte bunlar, işlediklerinin en güzelini kabul ettiğimiz ve kötülüklerini geçtiğimiz kimselerdir. Onlar cennet ehli arasındadırlar. Bu, kendilerine verilen doğru bir sözdür. Bu âyet-i kerîme, ilâhî rahmetin en güzel tecellîlerinden birini müjdeler — tıpkı bahar yağmurunun kurumuş bir bahçeyi canlandırması gibi, bu müjde müminin kalbini diriltir. نَتَقَبَّلُ (netekabbelu — kabul ederiz): Râgıb Hazretleri tefa''ul veznindeki bu kelimenin 'beğenerek ve râzı olarak kabul etmek' demek olduğunu beyân buyurmuşlardır. Salt kabulden farkı, seçicilik ve rızâ içermesidir. Allah, kullarının amellerinden en güzellerini (أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا) seçerek kabul eder — bir baba gibi, çocuğunun en iyi yönlerini takdir eder. نَتَجَاوَزُ عَنْ سَيِّئَاتِهِمْ (kötülüklerini geçeriz): Fîrûzâbâdî Hazretleri Basâir'inde تَجَاوُز (tecâvüz) kavramını 'günahların yanından geçip gitme, onlar

Ahkâf 16Cüz 26 · Sayfa 504

Ahkâf Sûresi 16. Âyet

الأحقاف

Önceki Ayet Sonraki Ayet

Sohbete sor

Ulâ-ike-lleżîne netekabbelu ‘anhum ahsene mâ ‘amilû ve netecâvezu ‘an seyyi-âtihim fî ashâbi-lcenne(ti)(s) va'de-ssidki-lleżî kânû yû'adûn(e)

İşte, yaptıklarının iyisini kabul edeceğimiz ve günahlarını bağışlayacağımız bu kimseler cennetlikler arasındadırlar. Bu, onlara öteden beri yapılagelen doğru bir va'ddir.

Önceki ayetlerde anlatılan ihsan sahiplerinin amellerinin en güzel şekilde kabul edileceği, kötülüklerinin bağışlanacağı ve cennet ehli arasında yer alacakları müjdelenir.

1نَتَقَبَّلُQ-B-L

Kök:ق ب ل—Kabul etmek, razı olarak almak; amellerin en güzeli seçilerek kabul edilmesi.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât): Tekabbül, tefa''ul vezninde olup 'beğenerek ve razı olarak kabul etmek' demektir. Salt 'kabul'den farkı, seçicilik ve rıza içermesidir. Allah'ın amelleri 'tekabbül' etmesi, onları hoşnutlukla karşılaması anlamına gelir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): 'Ahsene mâ amilû' ifadesiyle birlikte gelmesi, Allah'ın kulların amellerinden en iyilerini seçip kabul ettiğini, geri kalanları da bağışladığını gösterir.

2سَيِّـَٔاتِهِمْS-V-E

Kök:س و أ—Kötülükler, günahlar; Allah'ın bunları geçeceği (tecâvüz) müjdesi.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât): Seyyie, insanı üzen, kötü olan fiildir. Hasenât'ın (iyilikler) zıddıdır. Ayette seyyiâtın 'geçilmesi' (tecâvüz), Allah'ın bu günahları sanki hiç olmamış gibi affetmesi demektir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): 'Netecâvezu an seyyiâtihim' ifadesindeki 'tecâvüz', günahların yanından geçip gitme, onları hesaba katmama anlamındadır — bu, mağfiretten bile daha üst bir af mertebesidir.

3وَعْدَ ٱلصِّدْقِV-A-D / S-D-Q

Kök:و ع د / ص د ق—Doğru söz, gerçek vaat; Allah'ın vaadinin kesinliği ve değişmezliği.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Va'd, gelecekte bir iyiliği veya kötülüğü bildirmektir. 'Va'de's-sıdk' tamlaması, bu vaadin kesinlikle gerçekleşeceğini, asla değişmeyeceğini pekiştirir. Sıdk ile tavsif edilmesi, va'din bizzat kendisinin doğruluk olduğunu gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'sıdk' kavramının Kur'an'da sadece 'doğru söz' değil, 'sözle fiilin mutlak uyumu' anlamını taşıdığını belirtir. Allah'ın vaadi 'sıdk' olduğunda, bu vaadin gerçekleşmesi kaçınılmazdır.

Bu âyetin tefsiri eserlerde henüz eşleştirilmedi.

Eşleştirme tamamlandıkça bu bölüm otomatik dolar.

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(6)

Furkân Sûresi TB. Kelime-i Sâlihiyye & Şuaybiyye Kelime-i Ya'kûbiyye Kelime-i İsmâiliyye TB. Kelime-i İsmâîliyye & Ya'kûbiyye TB. Fusûs Mukaddimesi