Kâle nûhun rabbi innehum ‘asavnî vettebe'û men lem yezidhu mâluhu ve veleduhu illâ ḣasârâ(n)
Nuh, dedi ki: "Rabbim! Gerçekten onlar bana karşı geldiler, malı ve çocuğu ancak kendi hüsranını artıran kimselere uydular."
Nûh Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
Nûh’a isyan Hakk’a isyandır. Mal ve evlât bu âlemin süsü-zîneti’dir. Yerinde kullanılır ise helâldir, zararı yoktur. Ancak nefs-î yönde kullanılır iseler çok büyük zararları olur. Tabi oldukları kimse de, nefs-i emmâre’ye tabi olduğundan ve böylece tard edilmişlerden olduğundan hepsi hüsran içindedirler.[37]
Fusûs’ül Hikem ile yolumuza devam edelim;
22. Paragraf:
(Nûh, 71/21) İmdi onların ticâretleri menfaat vermedi ve onlar mühtedî olmadılar (22).
Kitab-ı tabiatı tetkik edip aklım ile hakikati idrak ederim dirayetim ve zekam vardır embiyaya ihtiyacım yoktur diyen felsefecinin ve fen erbabının en son fikirleri hasardan başka bir şey değildir. Yani bozgunculuktan başka bir şey değildir. Onlar hezeyanlar ile ömürlerini ve istidatlarını zayi ederler ve onların sermayeleri olan ömürleri ve istidatları boşuna sarf edilmiş olduğundan ticaretlerinde menfaat yoktur. Yani dünyada ne kadar kazanç sağlarsa sağlasınlar nihayet o kazanç nereye kadar kabre kadardır, ondan sonra ileriye gitmez. Hakikat yolunda zafer kazanamazlar.[38]