Hacc Divanı

Bu eser, yazarın 1990 yılındaki Hac yolculuğunda Medine-i Münevvere ve Mekke-i Mükerreme'de yaşadığı manevi tecrübeleri ve hissettiği derin duyguları şiirsel bir dille aktaran bir divandır. Kitap, Hac ibadetinin ruhani boyutunu ve kutsal topraklara duyulan özlemi konu alır.

Hayır, bu kitap Haccın zahiri rükünlerini anlatan bir ilmihal kitabı değildir. Eser, Hac ibadetinin manevi derinliklerini, gönle yansıyan tecellileri ve bir aşığın gözünden kutsal mekanları anlatan duygusal bir manzumedir.

Eserde Hacc kelimesini oluşturan harflere manevi bir anlam yüklenir. 'H' harfi Hakikat-i İlâhiyye'yi, 'Cim' harfi ise hem genel hem de kişisel manada Cemâl-i İlâhiyye'yi, yani Cenâb-ı Hakk'ın güzelliğinin tecellilerini ifade eder.

'Vakti Firak', ayrılık vakti demektir. Bu tabir, Hac ibadeti bittikten sonra kutsal topraklardan, Kâbe'den ve Peygamber Efendimiz'in (sallallahu aleyhi ve sellem) huzurundan ayrılmanın getirdiği derin hüznü ve hasreti ifade etmek için kullanılır.

Medine-i Münevvere bağlamında kullanılan 'canımın canı' ifadesi, Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed'e (sallallahu aleyhi ve sellem) duyulan derin sevgi ve bağlılığı ifade eder. Bu, O'nun (sallallahu aleyhi ve sellem) müminler için kendi canlarından daha ileri olduğunun şiirsel bir yansımasıdır.

Eser, bu iki kutsal şehri sadece coğrafi mekanlar olarak değil, manevi feyiz ve bereketin merkezleri olarak tasvir eder. Medine'yi Peygamber Efendimiz'e (sallallahu aleyhi ve sellem) vuslatın, Mekke'yi ise Cenâb-ı Hakk'ın cemalinin tecelli ettiği ihtişamlı birer makam olarak anlatır.

Bu şiir, Haccın en önemli rüknü olan Arafat vakfesi sırasında yaşanan manevi halleri ve ilahi tecellileri konu alır. Hacıların mahşeri andıran bir halde Cenâb-ı Hakk'a yönelişini ve o anda hissedilen derin manevi yoğunluğu anlatır.

Yazar, Hac sırasında kutsal topraklarda tattığı manevi gıdaları ve feyizleri bir 'Maide Sofrası'na benzetir. Bu benzetmeyle, Hac yolculuğunda elde ettiği ruhani bereket ve hikmetleri okuyucularıyla paylaşmayı arzuladığını ifade eder.