Altı Peygamber (Cilt 2) "Altı Peygamber" kitabının merkez teması ve asîl dayanağı nedir?

Kitap, her bir peygamberin kendi devrine ait özelliklerini ve geçişlerini, onların yaşamlarından örneklerle açıklayarak, okuyucunun kendi içsel yolculuğunda birer kilometre taşı ve kervansaray vazifesi görmelerini hedefler. Örneğin, Âdemiyyet mertebesi, Hakk ile ünsiyetin başlaması ve zâtî tecelliye mahal olması bakımından mühim bir mertebe olarak tanımlanırken, Nûhiyyet mertebesi beşeriyetten kurtulma inkılâbı olarak ele alınır. İbrâhimiyyet tevhid-i ef’âl, Mûseviyyet tevhid-i esmâ, İseviyyet tevhid-i sıfat ve Muhammediyyet ise tevhid-i zat inkılâbı olarak açıklanır. Bu mertebeler, insânlığın tefekkür tarihinde İlâhî bilgilerle yükselişini sürdürdüğü aşamaları temsil eder.

Kitap, bu mertebelerin bugünkü Yahûdîlik ve Hristiyanlık gibi zâhirî dinlerle karıştırılmaması gerektiğini vurgular. Zira bahsedilen hususlar ırkçılık veya milliyetçilikle değil, mertebelerin hakikatleriyle ilgilidir. Kur'ân-ı Kerîm'de Âl-i İmrân Sûresi (3/19) âyeti ("İnneddine indellahil islâm") referans gösterilerek, dinin tek olduğu ve bunun İslâm olduğu belirtilir. Diğer semâvî kitapların ve peygamberlerin getirdiği bilgilerin, Kur'ân-ı Kerîm ile tamamlandığı ve tahrif edilmiş bilgilerin asılları itibarıyla yenilendiği ifade edilir. Bu bağlamda, Âdemiyyet mertebesinden başlayarak diğer mertebelerin ilimlerini öğrenmek, Tevhid hakikatlerine doğru bir seyr yapmak ve Kur'ân-ı Azimüşşan'da belirtilen seyre uygun bir yolculuk yapmak, kitabın temel metodolojisini oluşturur. Hz. Nûh (a.s.) özelinde ise Nûhiyyet mertebesi, Hazret-i Ahadiyyet'in yeryüzünde Hazret-i Şehadet'te "Hazret-i Nûh neciyyullah" ismiyle zuhuru olarak açıklanır. Nûh kelimesinin ebced değeri üzerinden "11" (Hz. Muhammed), "12" (Hakikat-i Muhammedî), "13" (Hakikatü'l-Ahmediyyetü'l-Ahadiyye) ve "14" (Nûr-u Muhammedî) mertebelerine olan bağlantısı gösterilir. Necat (kurtuluş) kelimesinin de Nûhiyyet mertebesiyle olan ilişkisi, ebced değerleri üzerinden açıklanarak, bu mertebenin kurtuluş ve vuslat ile olan bağı vurgulanır. Bu bağlamda Necat, hamd seyrinde aslına vuslat edip, içinde tohumları havi Muhammed'e vasıl olunduğunda bulunan bir hâl olarak tarif edilir.