Gökyüzü İnsanları Araştırması (Cilt 1) "Gökyüzü İnsanları Araştırması" kitabının merkez teması ve asîl dayanağı nedir?

Kitabın merkez teması, "gökyüzü insanları" kavramı etrafında şekillenir. Müellif, bu kavramı, Cenâb-ı Hakk'ın sonsuz âlemlerinde, sadece bizim dünyamızda değil, diğer gezegenlerde ve semâvî katmanlarda da insan türü varlıkların bulunabileceği düşüncesiyle açıklar. Bu düşünce, ulemânın genellikle insanı sadece dünya ile sınırlı tutan yorumlarına karşı bir duruş sergiler. Müellif, bu konuyu araştırmak için Kur'an-ı Kerim'in tüm sûrelerini âyet âyet incelediğini ve konuyla ilgili açık veya kapalı bilgileri kayda aldığını belirtir. Ayetlerin asli metinleri ve çeşitli meal yorumlarıyla birlikte, âyetlerin bâtınî kısımlarından da bahsetmeye çalışır. Hadislerde geçen bilgileri de aktararak, bu tezin dayanaklarını güçlendirir.

Kitabın asîl dayanağı, "Hakikat-i İnsaniyye ve Hakikat-i Muhammediyye" mertebesinin evrenselliği üzerine kuruludur. Müellif, "Âlemlerin oluşumu içinde ve her tarafa yayılmış hakikat-i insaniyye ve hakikat-i Muhammediye mertebesinin nokta zuhuru olan muhammedi sureti, yani Hazreti Muhammed rasülullah, neden başka bir gezegende veya gezegenlerde olmasın" sorusunu sorarak, bu hakîkatin sadece bizim âlemimize has olmadığını vurgular. Bu bağlamda, "Göklerdeki ve yerdeki her şey" (Cuma Suresi, 62/1) âyetini delil göstererek, gökyüzünde de bizim gibi tesbih ve tenzih eden insan nesli sülâlelerinin olduğunu belirtir. Ayrıca, "göklerin ve yerin hazineleri Allah'ındır" (Münafıkun Suresi, 63/7) âyetini yorumlarken, en büyük hazinenin insan olduğunu ve Hakk'ın olduğu her yerde bu hazinelerin bulunduğunu ifade eder. Bu durum, diğer âlemlerde de insan türü varlıkların varlığını zorunlu kılar.

Kitap, bu tezini desteklemek için Cin Suresi'ndeki âyetlere de başvurur. Cinlerin göğe ulaşma çabaları ve göğün çetin bekçilerle dolu olması (Cin Suresi, 72/8) ile ilgili âyetler, gökyüzünde var olan farklı varlık türlerinin ve onların etkileşimlerinin bir göstergesi olarak sunulur. Ayrıca, "Yedi arz hadisi" ve "Levlâke levlâk lema halektül eflâk" gibi rivayetler de bu geniş perspektifi destekleyici unsurlar olarak kullanılır. Müellif, okuyucuyu "sonsuz gökyüzü semalarında sadece birtek insan nesli –sülâlesinin olması düşüncesi, acaip gelmeyecek mi?" diye sorgulamaya davet ederek, mevcut düşünce kalıplarını kırmayı ve ilâhî zuhurun sınırsızlığını idrak etmeyi amaçlar. Bu bağlamda, "Gök açılır ve kapı kapı olur" (Nebe Suresi, 78/19) âyeti gibi ifadelerle, göklerdeki kapıların ve yolların varlığına dikkat çekilir ve diğer gezegenlerde de bizim "Âdem Muhammed" sülâlemiz gibi insan türü varlıkların olduğu fikri pekiştirilir.