Gökyüzü İnsanları Araştırması (Cilt 2) "Gökyüzü İnsanları Araştırması" kitabının merkez teması ve asîl dayanağı nedir?

Kitabın ön sözünde de belirtildiği üzere, "gökyüzü insanları araştırması" fikri, Kur'an ve Hadis bilgilerinde, geçmiş irfan ehlinin eserlerinde ve salt düşüncenin mantık kuralları içerisinde bu tür yaşantıların olabileceğine dair açık bilgiler ve deliller bulunmasına rağmen, ulemanın bu sahaya pek yönelmediği tespitiyle ortaya çıkmıştır. Kitap, bu konuyu ele alırken, evvela Kur'an-ı Kerim surelerini ayet ayet inceleyerek, gök insanları hakkında açık ve kapalı bilgileri kayda almıştır. Yeri geldikçe ayetlerin asli metinleri ve meal yorumlarıyla birlikte, ayetin bâtınî kısımlarından da bahsedilmektedir. Konuyla ilgili hadislerde geçen bilgiler de aktarılmaktadır.

Eserin temel dayanağı, "yaratma" kelimesinin tasavvufî terminolojideki karşılığı olan "zuhur ve tecellî" kavramlarıdır. İrfan ehli, "Kamusu aşk"tan "yaratma" kelimesini kaldırıp yerine "zuhur ve tecellî" kelimelerini koymuştur. Bu hususun gerçek haliyle anlaşılmaması durumunda, gökyüzü insanları araştırmasının da gerçek haliyle anlaşılamayacağı ifade edilmektedir. Bu anlayış, klasik dünya görüşünden sıyrılarak, oldukça geniş bir bakış açısı ve feza-zaman anlayışının gerçek oluşumunu gerektirmektedir.

Kitap, Ali İmran Suresi 83. ayetindeki "göklerde ve yerde kim varsa hepsi ister istemez O'na teslim olmuş" ifadesindeki "men-kim" kelimesinin, göklerde de insan türü varlıkların bulunduğuna delil olduğunu vurgular. Aynı şekilde, Ali İmran Suresi 129. ayetindeki "Göklerdeki her şey ve yerdeki her şey Allah'ındır. O, dilediğini bağışlar, dilediğine azab eder" ifadesinin, gökyüzünde de ilâhî tebligata muhatap olmuş ve mükâfat/mücazat görecek insanlar olduğunu açıkça teyit ettiği belirtilir. Rad Suresi 15. ayetindeki "Göklerde ve Yerde kim varsa, ister istemez kendileri de gölgeleri de sabah akşam Allah'a boyun eğer" ifadesindeki "men" kelimesi de yine göklerde insan türü varlıkların bulunduğuna işaret olarak gösterilir. İbrahim Suresi 2. ayetinde kâfirlerin azabından bahsedilirken, göklerde de insan türü varlıkların içinde kâfirlerin olabileceği ve bu azabın onlara da ulaşacağı ifade edilir. Son olarak, İbrahim Suresi 38. ayetindeki "Yerde ve gökte hiçbir şey Allah'a gizli kalmaz" ifadesinin, yaptıklarını gizleyen bir varlığın olması gerektiğini ve bu varlığın insan türü olduğunu, dolayısıyla gökyüzünde de düşünen ve iradî fiilleri olan insanlar bulunduğunu gösterdiği belirtilir. Bu ayetler, kitabın ana teması olan "gökyüzü insanları" kavramının asîl dayanağını oluşturmaktadır.