Hûdiyye Fassı'nın 'Hikmet-i Ahadiyye' adıyla anılmasının hikmeti nedir?

Hûdiyye Fassı, İbn Arabî'nin Fusûsu'l-Hikem adlı eserinin 27 Fassından biridir ve "Hikmet-i Ahadiyye" olarak adlandırılır¹·². Bu adlandırmanın hikmeti, Hz. Hûd'un Cenâb-ı Hakk'ın rubûbiyyetindeki birliği, yani ahadiyyet-i rubûbiyyeyi idrak etmesidir³·⁴. İbn Arabî, bu Fass'ta ahadiyyet kavramının farklı mertebelerini açığa vurur. Daha önceki Yûsuf Fassı'nın sonunda ahadiyyet-i zâtiyye (zât birliği) ve ahadiyyet-i esmâiyye-i ilâhiyye (ilâhî isimler birliği) konularını ele almıştır⁵·⁶. Hûdiyye Fassı ise, bu iki ahadiyyet anlayışının üzerine ahadiyyet-i rubûbiyyeyi ekleyerek, Rablık birliğini içeren hikmeti beyan eder⁴·⁷. Hz. Hûd'un bu hikmeti idrak etmesi, onun mazharlarında Vâhid'in rubûbiyyetini müşâhede etmesiyle açıklanır⁶. Bu bağlamda, "ahadiyyet" kelimesi, Hak'ın sıfat ve esmâdan henüz tafsîl edilmemiş, sırf 'tek' olma kademesini ifade eder ve vâhidiyyetten önce gelir (Ahadiyyet, K1-220). Hûdiyye Fassı'nın bu ismi taşıması, Hz. Hûd'un bu derin birliği, özellikle de rubûbiyyet mertebesindeki tekliği kavramış olmasından kaynaklanır.