Karagün Dostuyum (Cilt 2) "Karagün Dostuyum" kitabının merkez teması ve asîl dayanağı nedir?

"Karagün Dostuyum" serisinin bir parçası olan bu eser, Nusret Tura Uşşâkî'nin tasavvufî yolculuğunda ulaştığı aşk ve gönül mertebelerini okuyucuya aktarma çabasıdır. Yazar, bu kitabın, daha önceki eserlerinde bahsettiği "hamdım, piştim, yanıyorum" mertebelerinin bir devamı niteliğinde olduğunu ifade eder. Kitabın ana teması, ilâhî aşktır ve bu aşkın gönüllerde nasıl tecelli ettiği, insanı nasıl dönüştürdüğü üzerinde durulur.

Yazar, eserinde "damarlarınızdan yakınım" (Kaynak 2) âyetine atıfta bulunarak, Allah'ın insana olan yakınlığını ve bu yakınlığın farkına varmanın önemini vurgular. Bu yakınlığın idraki, gönül gözünün açılmasıyla mümkündür. Kitap, âşık olmanın, yani ilâhî sevgiye ulaşmanın, insanın kemâle ermesinin bir yolu olduğunu belirtir. Aşk, hayvanı insan eden, insanı nûr kılan bir kuvvettir ve aşksız âlemde âdem olmanın imkânı yoktur (Kaynak 2).

Eser, ilâhî aşkın tabiatta başladığını, insanda kemâlini bulduğunu ve gönüllerde devrettiğini ifade eder. Gönülleri arınmış vücutların misafirlik müddeti dolduğunda, aşkın başka bir vücutta yeniden doğduğunu belirtir (Kaynak 2). Bu, ruhun tekâmülü ve ilâhî hakikate doğru sürekli bir ilerleyişin ifadesidir.

Kitabın asıl dayanağı, okuyucuyu gafletten, zan ve hayalden arındırarak, saf bir gönülle ilâhî sevgiye yönlendirmektir (Kaynak 1). Yazar, bu kitabın "gönül kitabı" olduğunu ve Kur'ân-ı Kerim'in her birimizin kendi gönlünden de okunması gerektiğini vurgular (Kaynak 6). Bu, ilâhî kelâmın sadece lafzî değil, aynı zamanda manevî bir idrakle yaşanması gerektiği anlamına gelir.

Nusret Tura, eserinde ilâhî sevgiyi anlatmanın kendi gayesi olduğunu ve bu sevginin kâinattaki her varlıkta tecelli ettiğini belirtir. Çiçeklerdeki koku, yediğimiz şeylerdeki lezzet, güzellerdeki cazibe, ibadetlerdeki huzur ve huşu hep ilâhî sevginin tezahürleridir (Kaynak 3). Bu, vahdet-i vücud nazariyesinin bir yansımasıdır; zira "bu âlem tek bir vücuttur" diyenler, aşkı düşünerek konuşurlar ve kendileri de o vücudun dışına çıkamazlar (Kaynak 2). Kitap, okuyucuyu bu ilâhî birliğin ve sevginin idrakine davet eder.