Muhyiddin İbn Arabî Fütûhât-ı Mekkiyye hakkında ne der?

Fütûhât-ı Mekkiyye, Muhyiddin İbn Arabî'nin 1202'de Mekke'de başlayıp 1238'de Şam'da tamamladığı, 36 yıl süren bir telif çalışmasının ürünüdür. Eserin tam adı "Fütûhât-ı Mekkiyye" olup, "Mekkî Fetihler" anlamına gelir¹. İbn Arabî, bu eseri Kâbe'yi tavaf ederken kendisine açılan mânevî fetihler neticesinde kaleme aldığını ifade eder. Bu durum, eserin sadece coğrafî olarak Mekke'de başlamasından öte, mânevî bir ilham ve açılım kaynağına işaret eder. Fütûhât-ı Mekkiyye, 6 ana bölüm (sifr) ve 560 bâbdan (fasıl) meydana gelir. İçerdiği konular arasında ibâdet, ahlâk, kâinatın yapısı (merâtib-i vücûd), velâyet hiyerarşisi, esmâü'l-hüsnâ, mîrâc, Kur'ân tefsîri, tasavvuf âdâbı, ricâlü'l-gayb ve kıyâmet ahvâli gibi tasavvufî bilginin tüm dalları yer alır. Eserin asıl mesnedi İbn Arabî'nin şahsî müşâhedeleri olmakla birlikte, dayanağı Kur'ân ve sünnettir. Fütûhât-ı Mekkiyye, vahdet-i vücud, hatm-i velâyet ve ricâlü'l-gayb hiyerarşisi gibi pek çok tartışmalı mevzuyu da işler. İbn Arabî'nin bu eseri, tasavvuf-irfân külliyâtının en kapsamlı eseri olarak kabul edilir. Eserin çeşitli bölümlerine farklı kaynaklarda atıflar bulunmaktadır²·³·⁴.