Nûr 35 ayeti hangi Fass ile bağlanır ve neden?

Verilen kaynaklarda Nûr Sûresi 35. âyetinin (Âyetü'l-Nûr) Fusûsu'l-Hikem'deki belirli bir Fass'a doğrudan bağlandığına dair açık bir ifade bulunmamaktadır. Ancak, Âyetü'l-Nûr, Kur'ân'ın en derin mecâzî âyetlerinden biri olarak kabul edilir ve tasavvufî yorumlarda merkezi bir yere sahiptir¹. Bu âyette geçen "nûr" kavramı, tasavvuf düşüncesinde Nûr-u Muhammedî ile ilişkilendirilir. Nûr-u Muhammedî, Hz. Muhammed'in halktan önceki ilk nûru olup, Hakikat-i Muhammediyye'nin nûr mertebesindeki adıdır².

Tasavvufun en yüksek vâsıllık makâmı olan Kâb-ı Kavseyn, Hz. Peygamber'in mîrâcta Hak'a en yakın olduğu mertebedir ve bu mertebe, Muhammediyye Fassı'nın "mahbûbiyyet" ve "ferdiyyet" bahsinde ele alınır. Hz. Peygamber'e mahsus olan bu mertebe, sâlikler için bir idealdir ve ilahî nûrun tecellî ettiği zirve noktayı temsil eder. Kalpte iman nûru parladığında, küfür karanlığı ile bir arada duramaz; bu, varlık düzeyinde bir ayrılık ilkesidir ve nefs ya hakikate (iman) ya da vehme (küfür) bağlanır³. Bu durum, nûrun kalpteki işleyişini ve imanla olan ilişkisini gösterir.

Ayrıca, Hz. Peygamber'in "gözümün nuru namaz" ifadesi, Muhammediyye Fassı'nda açıklanmıştır⁴. Bu da nûr kavramının Hz. Peygamber'in şahsiyeti ve ibadet hayatıyla olan derin bağını ortaya koyar. Dolayısıyla, Âyetü'l-Nûr'un doğrudan bir Fass'a bağlanmaması, onun tasavvufî düşüncedeki genel ve kapsayıcı nûr anlayışıyla, özellikle de Nûr-u Muhammedî ve Kâb-ı Kavseyn gibi yüksek mertebelerle olan ilişkisiyle açıklanabilir.