Sâlik Hakîkat-i Muhammediyye hakîkatini nasıl yaşamaya başlar? İlk amelî adım nedir?

Hakîkat-i Muhammediyye, tasavvuf mâverâsının en derin terimlerinden olup, Hak'ın ilk taayyünü ve kâinatın halk sebebi olan mânevî hakîkati ifade eder. Sâlikin bu hakîkati yaşamaya başlaması, bir dönüşüm sürecini gerektirir. Bu sürecin ilk adımı, sâlikin vehim ve hayal bilgilerinden arınmasıdır. Bir insanda Hakîkat-i Muhammediyye doğmadan önce, o insan vehim ve hayal bilgileriyle doludur; ancak bu hakîkat zuhur ettiğinde, hayal ve vehim yolu kapanır ve kişi yeni Muhammedî bilgilerle dolmaya başlar¹·². Bu durum, sâlikin nefsinden temizlenerek ikiliği kaldırması ve birlik hâlini oluşturmasıyla "Ey Habîbim" hitabına muhatap olmasına yol açar. Böylece Hakîkat-i Muhammediyye'nin şuaları, nurları ve ışıkları o kişide parlamaya başlar⁴·⁵.

Bu sürecin ilk amelî adımı, Regaib gecesini kendi enfüsünde tecrübe etmektir. Regaib gecesi, Hakîkat-i Muhammediyye'nin bireysel olarak yeryüzüne tenezzülünün başlangıç noktasıdır. Sâlikin kendi Regaib'ini oluşturması, gönlünde Hakîkat-i Muhammediyye'nin doğmasına ve Mevlid gecesinin oluşmasına zemin hazırlar. Bu başlangıçla birlikte sâlik, Hakîkat-i Muhammediyye'ye rağbet edip müştak olur ve kendindeki hakîkatleri ortaya çıkarmaya başlar³. Bu rağbet ve müştak olma hâli, sâlikin benliğinin ve nefsâniyetinin kendisinden uzaklaşmasını sağlar. O nur ve muhabbet genişledikçe, sâlikin varlığını tamamen istila eder ve kişi nefsâniyetinden beraatını alarak Hakîkat-i Muhammediyye nurundan başka bir şey olmamış olur⁴·⁵. Bu mertebeye ulaşan sâlik, şeriat kurallarına uyarak kendini disipline eder ve nefs bilgilerini alarak yaşamaya başlar, böylece anın genişlemesiyle hakîkati müşâhede eder⁶.