Vahiy ve Cebrâîl eserinde Levh-i Mahfûz kavramı nasıl ele alınır?

Levh-i Mahfûz, "korunmuş levha" anlamına gelir ve tasavvufta Allah'ın takdîr ettiği her şeyin yazılı olduğu, kâinatın ezelî programının kaydedildiği bir levhadır. Bu levha, halka dönük müşâhede yerlerinde tecellî eden Hakk'a dönük ilâhî bir nûrdan ibarettir²·³. Mevcûdlar, bu levhada aslî tâb' edilmişlikle kaydedilmiştir ve heyûlanın aslı olarak kabul edilir; zira heyûlanın gerektirdiği her sûret, levh-i mahfûzda tâb' edilmiştir²·³. Kalem-i a'lâ, levh-i mahfûzda sûretin vücûda gelmesiyle cereyân etmiş ve heyûla da bunu gerektirmiştir²·³.

Levh-i Mahfûz'daki ilim, ilâhî ilimden bir nebzedir ve Cenâb-ı Hak onu, halka dönük mevcûdların hakîkatlerinin gereğine göre ilâhî kanun hikmeti üzere levhada icrâ etmiştir⁵·⁶. Bu levha, hatadan korunmuştur; zira âlem-i sûrette zuhuru lâzım gelen şeylerin hepsi onda münderiçtir ve kayıtları hatadan mahfûzdur⁴. Bu sebeple, kâmil velîlerin keşifleri levh-i mahfûzdan meydana geldiğinde hata içermez⁴.

İnsanî vücutta Cebrâîl mesâbesinde olan akıl, Cebrâîl'in levh-i mahfûzdan aldığı ma'nâları âlem-i sûrete indirdiği gibi, her günün dersini, yani akvâl ve ef'âlden kendisine lâyık ve münâsib olan şeyleri levh-i mahfûzdan alıp îfâ eder⁷. Bu, o kimsenin levh-i mahfûzu görmesine hâcet olmaksızın gerçekleşir⁷. Akıl, tefekkür ile levhden ma'lûmu olan bir gayb tarafına nazar eder ve bu, Cebrâîl'in levhe nazarı ve ondan anlaması gibidir⁸. Levh-i Mahfûz, ilâhî kazânın ayrıntısını içeren kader levhasıdır ve melekler bu levhaya göre faaliyette bulunurlar⁹.