Neml Sûresi 16. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): V-r-s kökü, bir başkasından kalan şeyi almak anlamına gelir. Bu ayetteki 'verise' kelimesi, sadece mal mülk mirasından ziyade, peygamberlik, ilim, hikmet ve hükümranlık gibi manevi ve uhrevi mirasları da kapsar. Süleyman'ın Davud'dan aldığı miras, hem maddi hem de manevi bir devralıştır.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Vâris olmak, bir kimsenin vefatından sonra onun malına veya makamına sahip olmak demektir. Kur'an'da bu kelime, peygamberlik ve ilim mirası için de kullanılır. Neml 16'da Süleyman'ın Davud'a varis olması, onun peygamberlik makamını, ilmini ve hikmetini devraldığını ifade eder, sadece maddi bir miras değildir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kur'an'da 'veraset' kavramı, genellikle maddi mirasın ötesinde, manevi ve ruhani bir devralışı ifade eder. Peygamberlerin birbirine varis olması, ilahi mesajın ve hikmetin nesilden nesile aktarılması anlamındadır. Süleyman'ın Davud'a varis olması, onun peygamberlik misyonunu ve ilahi lütfu devraldığını gösterir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): 'Ullimnâ' kelimesi, 'öğretildik' anlamına gelir ve burada Allah'ın Süleyman'a bahşettiği özel bir ilmi ifade eder. Kuş dilini bilmek, peygamberlere verilen mucizevi yeteneklerden biridir ve onların Allah katındaki seçkinliğini gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): A-l-m kökü, bir şeyi bilmek, idrak etmek anlamına gelir. 'Ullimnâ' (öğretildik) fiili, bu bilginin Süleyman'a doğrudan ilahi bir lütuf olarak verildiğini gösterir. Kuş dilini bilmek, onun hayvanlarla iletişim kurabilme ve onların hallerini anlayabilme yeteneğini vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Kur'an'da 'ilim' ve 'ta'lim' kavramları, genellikle Allah'tan gelen vahiy ve özel bilgiyi ifade eder. Süleyman'a kuş dilinin öğretilmesi, onun peygamberlik makamının bir nişanesi ve ilahi kudretin bir göstergesidir. Bu, sıradan bir öğrenme değil, ilahi bir ihsandır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Mantık, konuşma ve ses çıkarma anlamına gelir. Kuşların mantığı, onların çıkardığı sesler ve bu seslerin ifade ettiği anlamlardır. Süleyman'a kuşların mantığının öğretilmesi, onların seslerini ve bu seslerin arkasındaki niyetlerini, durumlarını anlayabilme yeteneği demektir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): N-t-q kökü, konuşmak, ses çıkarmak ve ifade etmek anlamlarına gelir. 'Mantıku't-tayr' (kuşların mantığı), kuşların kendi aralarındaki iletişim şekli ve çıkardıkları seslerin taşıdığı manalardır. Süleyman'ın bunu bilmesi, onun diğer canlılarla olan özel bağını ve ilahi lütfu gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kur'an'da 'mantık' kavramı, sadece insan konuşmasıyla sınırlı değildir; diğer canlıların iletişim biçimlerini de kapsayabilir. Süleyman'a kuşların mantığının öğretilmesi, onun evrensel bir anlayışa sahip olduğunu ve Allah'ın ona bahşettiği özel bir yetenekle yaratılışın farklı boyutlarını idrak edebildiğini gösterir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Fadl, fazlalık, üstünlük ve ihsan anlamına gelir. Ayette geçen 'el-fadlu'l-mubîn' (apaçık lütuf), Süleyman'a verilen nimetlerin Allah'tan gelen büyük bir ihsan olduğunu ve bu nimetlerin herkes tarafından görülebilir ve anlaşılabilir olduğunu ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): F-d-l kökü, bir şeyin diğerinden üstün olması, fazlalık ve ihsan anlamlarını taşır. Süleyman'ın 'bu apaçık bir lütuftur' demesi, kendisine verilen kuş dilini anlama ve her şeyden bolca verilme gibi nimetlerin, Allah'ın ona özel bir ikramı ve üstün bir ihsanı olduğunu vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Fadl, Allah'ın kullarına karşılıksız olarak verdiği nimet ve ihsanlardır. Süleyman'ın bu ifadeyi kullanması, kendisine verilen tüm bu imkanların kendi çabasıyla değil, tamamen ilahi bir lütuf ve kerem eseri olduğunu itiraf etmesidir. Bu, aynı zamanda şükrün bir ifadesidir.