Tahrîm Sûresi 8. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Tevbe, işlenen günahtan dönmek ve pişmanlık duymaktır. Allah'a nispet edildiğinde ise, kulun tevbesini kabul etmek ve ona merhamet etmek anlamına gelir. Ayetteki 'tûbû' emri, kulların günahlarından vazgeçip Allah'a yönelmesini ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Tevbe, 'ricû' (geri dönmek) demektir. Kulun Allah'a tevbe etmesi, günahlarından dönüp Allah'ın emrine uymasıdır. Bu ayetteki kullanım, müminlerin Allah'a yönelerek günahlarından arınma çağrısıdır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Tevbe, Kur'an'da sadece günahları bırakmak değil, aynı zamanda Allah'a tam bir yöneliş ve O'nun iradesine teslimiyet olarak ele alınır. Bu ayetteki 'tûbû' ifadesi, müminlerin Allah ile olan ilişkilerini yeniden tesis etmeleri ve O'na samimiyetle dönmeleri gerektiğini vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Nusuh, 'halis' ve 'samimi' demektir. 'Tevbeten nasûhan' ise, sahibini günaha dönmekten alıkoyan, halis ve samimi bir tövbedir. Ayetteki bu ifade, tövbenin sadece dilde kalmayıp kalpte de hissedilmesi gerektiğini belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Nusuh, bir şeyi en iyi şekilde yapmak ve ona samimiyetle yaklaşmaktır. 'Tevbeten nasûhan' ise, kulun kendisini günahlardan arındırıp Allah'a yönelmesinde samimi olması, bir daha o günaha dönmemeye azmetmesidir. Bu, tövbenin kabul şartlarından biridir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Nusuh, 'halis olmak' ve 'ayıplardan arınmak' anlamlarına gelir. 'Tevbeten nasûhan', kişinin günahlarından tamamen arınarak, kalben ve fiilen Allah'a yöneldiği, samimi ve eksiksiz bir tövbedir. Ayet, bu tür bir tövbenin önemini vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Kefâra fiili, bir şeyi örtmek ve gizlemek anlamına gelir. Günahlar için kullanıldığında ise, Allah'ın günahları örtmesi, yani onları bağışlaması ve yok etmesidir. Ayetteki 'yukeffira ankum seyyiâtikum' ifadesi, samimi tövbe edenlerin günahlarının Allah tarafından bağışlanacağını müjdeler.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Kefâra, 'setr' (örtmek) demektir. Allah'ın günahları kefaret etmesi, onları silmesi ve yok etmesidir. Bu ayette, tövbenin bir sonucu olarak Allah'ın kullarının kötülüklerini bağışlayacağı ve üzerlerini örteceği belirtilir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefâret, günahın izini silen şeydir. Allah'ın günahları kefaret etmesi, onları affetmesi ve kulun defterinden silmesidir. Ayetteki bu kullanım, tövbenin Allah katındaki değerini ve günahları temizleyici etkisini gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Cennet kelimesi, 'cenn' kökünden türemiştir ve 'örtmek, gizlemek' anlamına gelir. Ağaçların sık dallarıyla yeri örttüğü bahçelere cennet denir. Kur'an'da ise, müminlere vaat edilen ahiret yurdunu ifade eder. Ayetteki 'cennâtin' ifadesi, bu mükafat yurdunun güzelliklerini ve bereketini çağrıştırır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Cennet, ağaçları ve bitkileriyle yeri örten bahçedir. Ayetteki 'cennâtin tecrî min tahtihâ'l-enhâru' ifadesi, bu bahçelerin altından ırmakların aktığını belirterek, cennetin tasvirini zenginleştirir ve onun güzelliğini vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Cennet, bitkilerin ve ağaçların yoğunluğu sebebiyle içindekileri gizleyen yerdir. Kur'an'da ise, Allah'ın salih kullarına hazırladığı ebedi ikametgahı ifade eder. Bu ayette, samimi tövbenin karşılığı olarak cennet vaadi, müminler için büyük bir teşviktir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Nur, bir şeyi aydınlatan ve görünür kılan ışıktır. Kur'an'da hem maddi ışık hem de manevi hidayet ve ilim anlamında kullanılır. Ayetteki 'nûruhum yes'â beyne eydîhim' ifadesi, kıyamet gününde müminlerin önlerinde ve sağlarında olacak olan ilahi ışığı, yani hidayetlerini ve amellerinin nurunu temsil eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Nur kavramı Kur'an'da genellikle Allah'ın hidayeti, vahyi ve doğru yolu temsil eder. Kıyamet gününde müminlere verilen nur, onların kurtuluş ve cennete giden yollarını aydınlatan ilahi bir lütuftur. Bu ayetteki nur, müminlerin ahiretteki konumlarının ve Allah katındaki değerlerinin bir göstergesidir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Nur, karanlığı gideren ve yol gösteren ışıktır. Ahiret bağlamında ise, müminlerin amellerinin bir yansıması olarak onlara verilen ilahi bir aydınlıktır. Ayetteki 'nûruhum' ifadesi, müminlerin kıyamet günündeki güvenliğini ve Allah'ın onlara olan lütfunu sembolize eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Kadir, bir şeyi yapmaya gücü yeten demektir. Allah için kullanıldığında, O'nun mutlak kudretini ve her şeye muktedir olduğunu ifade eder. Ayetteki 'inneke alâ külli şey'in kadîr' ifadesi, müminlerin Allah'tan bağışlanma ve nur istemelerinin ardından, O'nun bu istekleri yerine getirmeye gücünün yettiğini vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kadir, 'güçlü, muktedir' demektir. Allah'ın sıfatlarından olup, O'nun her şeyi dilediği gibi yapmaya gücünün yettiğini ifade eder. Bu ayette, müminlerin dualarının kabul edileceğine dair bir güvence olarak Allah'ın kudretine atıfta bulunulur.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Kadir, 'her şeye gücü yeten, kudret sahibi' anlamına gelir. Allah'ın bu sıfatı, O'nun yaratma, yönetme ve dilediğini yapma konusundaki sınırsız gücünü gösterir. Ayetteki bu ifade, müminlerin Allah'a olan güvenlerini ve O'nun her türlü dileği gerçekleştirebileceğine olan inançlarını pekiştirir.