Nefs

Aziz dost, gel, bu sohbetimizde en yakınımızdaki sırrı, en bildiğimizi sandığımız yabancıyı, yani Nefs’i konuşalım. Nefs, insanın “kendisi” demektir. Lâkin bu “kendilik,” öyle basit bir benlik değildir. O, hem Cenâb-ı Hakk’ın bizdeki en büyük emaneti, hem de O’nunla aramızdaki en kalın perdedir. Tasavvuf yolu, baştan sona bir nefs bilme yolculuğudur. Zira o meşhur sır kapısının kilidini açan anahtar, “Nefsini bilen Rabbini bilir” buyruğunda gizlidir. Terzi Baba Necdet Ardıç Hazretleri’nin irfan sofrasından bizlere ulaşan hikmet de bu merkez üzerinde döner. Nefs, yok edilecek bir düşman değil, bilinip anlaşılacak, terbiye edilip aslına döndürülecek bir cevherdir. Bu sohbet, o cevherin katmanlarını aralamak, o perdenin ardındaki yüze bir nebze olsun aşina olmak niyetiyle demlenmiştir.