Mülk 1 ayeti tasavvufta nasıl okunur?

Mülk Sûresi'nin ilk âyeti, tasavvufî bakış açısıyla, Hakk'ın mutlak hâkimiyetini ve varlığın yegâne kaynağı olduğunu beyan eder. Bu âyet, "Mutlak hükümranlık elinde bulunan Allah yüceler yücesidir ve O'nun her şeye gücü yeter" şeklinde ifade edilir⁴. Ârifler için bu ifade, sadece "Mülk Allah'ındır" demekle kalmaz, aynı zamanda "Vücûd Allah'ındır" anlamına gelir. Bu anlayışa göre, yeryüzü ve içindekilerin kendilerine ait bir varlığı yoktur; onların varlığı, Hakk'ın varlığının bir tecellîsidir¹. Dolayısıyla, mülk ile Mâlik arasında bir ayrılık söz konusu değildir. Bu idrak, tasavvuftaki zikirin amacı olan "hatırlama, anma, gafletten uyanma"¹ ile de ilişkilidir. Sâlik, bu âyet aracılığıyla Hakk'ın esmâ-i ilâhiyyesinin, ef'âl-i ilâhiyyeye yansıyarak oluşan bu hayalî mülkün Allah'a ait olduğunu anlar⁴. Tasavvufta adalet de, mal ve mülkün sahibinin Allah olduğu bilinciyle yapılandırılır². Bu derin anlayış, Sümnun-i Muhib'in "Tasavvuf odur ki, hiçbir şey senin mülkün olmasın ve sen hiçbir şeyin mülkü olmayasın" sözüyle de örtüşür³. Mülk Sûresi'nin okunması, tasavvufî uygulamalarda önemli bir yer tutar; namaz sonrası seccade üzerinde huşu ile okunur ve ardından istiğfar, salavat ve Fatiha ile Âdem ve Havva'nın ruhlarına hediye edilir⁵. Bu okuma ve tefekkür, sâlikin seyr-i sülûkunda Hakk'ın mutlak varlığını ve mülkiyetini idrak etmesine yardımcı olur.