Nefs-i Mülhime kavramı hangi durumlarda bozulur veya gizlenir?

Nefs-i Mülhime, tasavvufta yedi nefs mertebesinin üçüncüsüdür ve sâlikin kalbine feyz ve ilhâm olunan kimse anlamına gelir². Bu mertebede sâlik, iyiyle kötüyü kalbinden gelen ilhâm yoluyla bilir ve vicdanının sesi netleşerek Hak'tan kalbe mesajlar inmeye başlar. Ancak Nefs-i Mülhime'nin işleyişi, sâlikin bu ilhâmlara karşı tutumuna bağlıdır. Kaynaklara göre, Nefs-i Mülhime'nin bozulması veya gizlenmesi, gelen ilhâmî bilgilerin kıymetinin bilinmemesi ve heba edilmesiyle gerçekleşir¹. Sâlikin bu ilhâmları önemsememesi ve onlara göre hareket etmemesi, bu mertebenin sağladığı rehberliğin kaybolmasına yol açar. Özellikle sâlikin Nefs-i Mülhime'den Nefs-i Emmâre'ye meyletmesi, yani kötülüğü emreden nefsinin isteklerine uyması, bu bozulmanın temel nedenidir¹. Nefs-i Mülhime'nin "hayra ve şerre kabiliyetli, ilham ve evham mertebesi" olması², sâlikin bu mertebede hem ilhâmlara hem de vesveselere açık olduğunu gösterir³. Eğer sâlik, ilhâmlar yerine vesveselere kulak verirse veya ilhâmları göz ardı ederse, bu mertebenin faydası ortadan kalkar. Bu durum, "ilhâmın kesilmesi insanın katledilmesi anlamına geldiğini ifade edebiliriz"¹ ifadesiyle vurgulanmıştır. Nefs-i Mülhime mertebesinde olan sâlikin kalp gözü henüz tam olarak açılmış değildir ve ilerleme için insân-ı kâmilin rehberliğine muhtaçtır⁴. Bu rehberliğin yokluğu veya sâlikin bu rehberliği takip etmemesi de Nefs-i Mülhime'nin işlevini yerine getirememesine neden olabilir.