Cin Sûresi 27. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Rıza, bir şeyin güzel ve hoş görülmesidir. Allah'ın kuldan razı olması, ona nimet vermesi ve onu seçmesidir. Ayetteki 'irtedâ' fiili, Allah'ın peygamberleri gayb bilgisine muttali kılmak için özel olarak seçtiğini ve bu seçimin ilahi bir beğeniye dayandığını gösterir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Rıza, kalbin bir şeye meyletmesi ve onu kabul etmesidir. Allah'ın peygamberleri 'irtedâ' etmesi, onları risalet görevi için uygun görmesi ve bu görevi onlara tevdi etmesidir. Bu, peygamberlerin ilahi seçkinliğini vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Resul, Allah'ın kullarına gönderdiği, onlara şeriatını tebliğ eden kişidir. Ayetteki 'min resûlin' ifadesi, gayb bilgisinin sadece bu özel elçilere verildiğini ve onların bu bilgiyi insanlara ulaştırmakla yükümlü olduklarını belirtir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Resul kavramı, Kur'an'da ilahi mesajı taşıyan ve Allah ile insanlar arasında bir köprü vazifesi gören kişi olarak merkezi bir öneme sahiptir. Bu ayette, resullerin gayb bilgisine erişimlerinin, onların tebliğ görevlerinin bir parçası olarak ilahi bir ayrıcalık olduğunu gösterir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Resul, risaletle gönderilen, yani bir mesajı iletmek üzere görevlendirilen kişidir. Ayetteki bağlamda, Allah'ın gayb bilgisini onlara açması, bu bilginin risaletin bir parçası olarak korunması ve tebliğ edilmesi içindir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Yeslükü fiili, bir şeyi bir yere dahil etmek, sokmak anlamında kullanılır. Ayette, Allah'ın peygamberlerin önüne ve arkasına gözcüler yerleştirmesi, onların korunması ve mesajın güvenli bir şekilde ulaşması için ilahi bir düzenlemeyi ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Sülûk, bir yola girmek veya bir şeyi bir yere geçirmektir. Burada Allah'ın, peygamberlerin etrafına koruyucular yerleştirmesi, onların tebliğ ettikleri vahyin şeytanların müdahalesinden korunmasını sağlamak içindir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Rasad, bir şeyi gözetlemek, beklemek demektir. 'Rasad' kelimesi, gözetleyen, bekleyen anlamına gelir. Ayetteki 'rasadan' ifadesi, Allah'ın peygamberleri ve onlara gelen vahyi, şeytanların müdahalesinden korumak için görevlendirdiği gözcüleri, yani melekleri ifade eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Rasad, bir şeyi gözetlemek ve onu korumak için beklemektir. Bu ayetteki 'rasadan', Allah'ın peygamberlerin tebliğ ettiği vahyin doğruluğunu ve güvenliğini sağlamak amacıyla görevlendirdiği koruyucu güçleri simgeler.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Rasad kelimesi, Kur'an'da genellikle gözetleme, takip etme ve koruma anlamlarında kullanılır. Cin Suresi'ndeki bu kullanım, Allah'ın peygamberlere vahyettiği bilginin korunması için ilahi bir gözetim ve koruma mekanizması kurduğunu açıkça ortaya koyar.