Âdemiyye Fassı hangi anahtar ayetlere dayanır?

Âdemiyye Fassı, Fusûsu'l-Hikem'de Hz. Âdem'e tahsis edilmiş bir bölüm olup, insanın ilâhî hakikatleri kendinde toplayan ve yansıtan bir varlık olduğunu işler. Bu fassın anahtar ayetlerinden ilki, "Emânet Âyeti" olarak bilinen Ahzâb Sûresi 72. ayettir: "Biz emâneti göklere, yere ve dağlara teklif ettik; onlar onu yüklenmekten çekindiler ve ondan korktular; ama insan onu yüklendi". Bu ayet, insanın diğer mahlûkattan farklı olarak, ilâhî emâneti taşıma kabiliyetine sahip olduğunu gösterir. Tasavvufî yoruma göre bu emânet, "esmâ-i ilâhiyye'nin câmî mahalliyeti"dir; yani insan, Allah'ın bütün isimlerini kendinde barındıracak kapsamlı bir mahaldir. Bu durum, Bakara Sûresi 31. ayetinde geçen "ona bütün isimleri öğretti" ifadesiyle de desteklenir. Bu ayet, Âdem'e bütün isimlerin öğretilmesiyle, onun ilâhî bilgiyi ve hakikatleri idrak etme potansiyeline sahip olduğunu ortaya koyar. İnsan, bu emâneti yüklenmekle halîfetullâh olma vasfını kazanır ve Hak'ın yeryüzündeki temsilcisi olur. Âdemiyye Fassı, bu ayetler aracılığıyla insanın kâinattaki merkezi rolünü, ilâhî isimlerin tecelligâhı oluşunu ve bu tecellilerin ef'âl mertebesinde, yani insan bedeninde zuhur ettiğini vurgular¹·². İnsan-ı Kâmil ise bu anahtarları hakkıyla kullanan ve ef'âl, esmâ ve sıfatlarıyla halka rahmet olan kişidir³·⁴·⁵.