Ceberût, Melekût'un neresinde durur?

Ceberût, tasavvufî vücud bahsinde azamet ve kudret mertebesi olup, akl-ı evvel ve rûh-ı a'zamın mahallidir. Bu mertebe, Hak'ın zâtı olan lâhût ile ruhânî varlıkların âlemi olan Melekût arasında bir köprü vazifesi görür. "Gizli bir hazineydim, bilinmeyi sevdim" anlamındaki hadîs-i kudsîye göre, Zat-ı İlâhî'nin coşmasıyla önce Ceberût âlemi zuhur etmiş, ardından Ceberût âleminin coşmasıyla Melekût âlemi meydana gelmiştir¹·². Bu durum, Ceberût'un Melekût'tan önce geldiğini ve onun oluşumunda bir sebep teşkil ettiğini açıkça gösterir.

Ceberût âlemi, sıfat âlemi olarak da ifade edilirken³·⁵, Melekût âlemi esmâ âlemini temsil eder³. Bu bağlamda, Ceberût'un sıfatların tecellî ettiği, Melekût'un ise esmânın (isimlerin) zuhur ettiği bir mertebe olduğu anlaşılır. Ceberût, aynı zamanda Vâhidiyet mertebesi olarak da isimlendirilir⁴. Melekût ise ruhânî varlıkların, yani melâike ve soyut akılların bulunduğu bir âlemdir. Dolayısıyla, Ceberût, Melekût'un üstünde, ona kaynaklık eden ve ondan daha soyut bir mertebede yer alır.