Eyyûbiyye Fassı, Yûnusiyye Fassı ile nasıl ilişkilenir?

Fusûsu'l-Hikem, İbn Arabî'nin en kıymetli eseri olup, tasavvuf mâverâsının ana metni olarak kabul edilir. Eser, her biri bir peygambere ait bir hikmeti taşıyan 27 fassdan (bölümden) oluşur. Bu fasslar arasında belirli bir sıralama ve hikmetler arası bir ilişki mevcuttur. Yûnusiyye Fassı, eserin 18. fassı olarak Hikmet-i Nefesiyye'yi temsil ederken, Eyyûbiyye Fassı 19. fass olarak Hikmet-i Ğaybiyye'yi temsil etmektedir. Bu sıralama, fassların birbirini takip eden bir mânevî açılım ve hikmet silsilesi içinde yer aldığını gösterir. Örneğin, İshâk Fassı'ndan sonra İsmail Fassı, ardından Yakup Fassı ve Yusuf Fassı gelir; bu durum, fassların belirli bir düzen içinde birbirini izlediğini ortaya koyar¹·²·³·⁴·⁵·⁶·⁷·⁸·⁹·¹⁰·¹¹. Bu bağlamda, Yûnusiyye Fassı'nın temsil ettiği Nefesiyye hikmeti ile Eyyûbiyye Fassı'nın temsil ettiği Ğaybiyye hikmeti, İbn Arabî'nin tasavvufî sistematiği içinde birbirini tamamlayan ve derinleştiren kavramlar olarak ele alınır. Her fass, temsil ettiği peygamberin mânevî tecrübesi ve hikmeti üzerinden küllî hakikatlere işaret eder.