Gavs kavramı hangi Fass ile ilişkilendirilir?

Gavs, tasavvuf terminolojisinde ricâlü'l-gayb hiyerarşisinin zirvesinde yer alan, kâinatın manevî mihveri olan kutbu'l-aktâb için kullanılan bir unvandır. Lugat anlamı itibarıyla 'suya dalmak, bir meselenin derinliğine muttali olmak, yardım edici, medet edici, kurtuluş' gibi anlamlara gelir¹·². Bu derinlik, ilâhî derinlik ve sonsuzluk olarak ifade edilir ve gavs, varlığında her şeyin özünü toplamış kâmil insanı temsil eder³. Gavs makamındaki velîler, Rasûlü Ekrem Efendimiz'in nâibi olarak da kabul edilirler¹·⁴. Onların en belirgin alâmetleri arasında yüksek hususi bir mertebede bulunmaları, yanlarına gidenlerin Allah'ı anmaları, günaha düşmemeleri ve vefat etseler dahi himmetlerinin gönülden gönüle yayılması sayılır¹·⁴. Gavsın işlevi, Hak Teâlâ'nın kâinatı doğrudan değil, vasıtalı olarak idare etmesinde en üst halkayı oluşturmasıdır. Bu vasıtaların yeryüzündeki mahalleri ricâlü'l-gaybdır ve ricâlü'l-gaybın varlığı İdrîsiyye Fassı'nın 'ruhâniyet' bahsiyle ilişkilendirilir. Ancak, verilen kaynaklarda gavs kavramının doğrudan İsmail Fassı ile bir bağlantısı belirtilmemiştir. İsmail Fassı, Hikmet-i Aliyye, Rabb-ı hâs ve mârifet-i Rabbâniyye gibi konuları ele alırken (İsmail Fassı), gavsın bu fass ile doğrudan bir ilişkilendirilmesi kaynaklarda yer almamaktadır.