Hâlidiyye Fassı hangi anahtar ayetlere dayanır?

Hâlidiyye Fassı, Fusûsu'l-Hikem'de samediyyet bahsinin doğrudan yeridir. Samediyyet, "samed olma sıfatı, ihtiyaç görmezlik" anlamına gelir. Bu kavramın anahtar ayeti, İhlâs Sûresi'nin ikinci ayeti olan "Allâhu's-samed"dir (Allah samed'dir). "Samed" kelimesi, Kur'ân-ı Kerîm'de sadece bu ayette geçmekle birlikte, tasavvufî düşüncede genişletilmiş bir anlam kazanmıştır. Kelimenin etimolojisi "samede" (kasd etti, yöneldi) kökünden gelir ve "her şeyin kendisine yöneldiği mahal" yani bütün ihtiyaçların tek mercii olma sıfatını ifade eder. İhlâs Sûresi'nin yapısı, Hak'ın birliğini (ahad), ihtiyaçsızlığını (samed), doğurmadığını ve doğurulmadığını, eşi olmadığını mantıkî bir silsile içinde sunar. Bu silsilede samediyyet, Hak'ın birliği ve ihtiyaçsızlığı arasındaki temel önermeyi oluşturur; zira Hak muhtaç olsaydı, birliği ve ihtiyaçsızlığı çelişirdi. Samediyyetin idrak edilmesi, sâliklerin Hakk'a olan mutlak bağımlılıklarını ve Hakk'ın mutlak müstağniliğini anlamalarını sağlar. Bu fass, ilâhî hazinelerin anahtarları olarak kabul edilen Kur'ân ayetlerinin¹·²·³·⁴ irfaniyetle kullanılması gerektiğini vurgular. Cenâb-ı Hakk'ın rahmet hazinelerini açan veya kilitleyen bu anahtarlar, samediyyetin tecellîlerini gösterir⁵·⁶.