Îseviyye Fassı'nın 'Hikmet-i Nebeviyye' adıyla anılmasının hikmeti nedir?

Fusûsu'l-Hikem'de her peygamberin temsil ettiği bir hikmet bulunur ve bu hikmetler o peygamberin kelimesiyle anılır. Îseviyye Fassı'nın 'Hikmet-i Nebeviyye' olarak adlandırılmasının temel hikmeti, Hz. İsa'nın nübüvvetinin kendine özgü yapısıdır¹. Şarihler, bu tahsisi açıklarken iki vecih beyan ederler². Birincisi, "nebî" kelimesinin hemze ile olmasıdır ki bu durumda kelime "ihbar" (haber verme) anlamına gelen "nebe'e" kökünden türemiştir¹. Bu Fusûsu'l-Hikem'de beyan olunan hikmetlerin tamamı her ne kadar "nebe'e"den türemiş olan "nebeviyye" (nebilik) olsa da, bunun Kelime-i Îseviyye'ye özgü kılınması, İsa (a.s.)'ın hâline fıtrî nübüvvet vasfının üstün gelmesi sebebiyledir¹. Bu, Hz. İsa'nın diğer peygamberlere göre değişik bir yapıda olmasından kaynaklanan fıtrî nübüvvetin ona galip gelmesidir³. Nitekim Ahmed Avni Bey de Îsa Fassı'nın başında bu kelimenin iki vechi olduğunu belirtir: "ihbar" mânâsında olan "nebeviyye" ve "rif'at" (yücelik) mânâsında olan "nebviyye"⁴. Bu durum, hikmetin sadece bilgi değil, aynı zamanda bilginin tahkik edilmiş hâli ve eşyayı yerli yerine koyma vasfı olduğu tasavvufî anlayışla da örtüşür.