Mîrâc niçin Muhammediyye Fassı'nda anlaşılır kılınır?

Mîrâc, Hz. Peygamber'e mahsus biricik bir hâl olmakla birlikte, tasavvufta sâlikin de tahkîk edebileceği bir makâmdır. Bu durum, "namaz mü'minin mîrâcıdır" hadîsiyle desteklenir. Muhammediyye Fassı'nda mîrâcın anlaşılması, Hz. Muhammed'in (s.a.v.) "Hakîkat-i Muhammediyye" olarak bilinen ezelî ve küllî hakikatiyle ilgilidir³. Bu hakikat, halkın gaye-sebebi ve ilk halk edilen nur olarak kabul edilir¹.

Mîrâc, Hakîkat-i Muhammediyye'nin varlık mertebeleri silsilesindeki "ilk taayyün" veya "Mertebe-i Muhammediyye" olarak bilinen kemâl makamını temsil eder². Bu mertebe, Zât-ı mutlak ile âlem arasında bir köprü vazifesi görür². Hz. Muhammed'in "Sen olmasaydın, sen olmasaydın, felekleri halk etmezdim" (Levlâke) hadîsi, onun halkın illeti ve gayesi olduğunu vurgular¹. Mîrâc, bu ilahî mahbûbiyyetin ve Hakîkat-i Muhammediyye'nin en üst düzeydeki tecellîsidir.

Ayrıca, "Ahmed" kelimesindeki "mim" harfinin kaldırılmasıyla "Ahad" kelimesinin ortaya çıkması, Hakîkat-i Muhammediyye'nin Ahad isminin ve sıfatlarının zuhuru için bir tecellî olduğunu gösterir⁴. Bu da mîrâcın, Hz. Muhammed'in (s.a.v.) ilahî hakikatle olan derin bağını ve onun varlık mertebelerindeki merkezi konumunu pekiştirir. Mîrâc, Hakîkat-i Muhammediyye'nin sembolü olan Ay'ın (Kamer) Güneş'ten (Hakikat-i İlahiye) nur alarak dünyayı aydınlatması gibi, ilahî nurun en kâmil tecellîsi olarak anlaşılır⁵. Bu nedenle mîrâc, Muhammediyye Fassı'nda, Hz. Peygamber'in mahbûbiyyet makâmının ve Hakîkat-i Muhammediyye'nin bir ifadesi olarak ele alınır.