Nûr Sûresi hangi Fass ile en yakından ilişkilenir?

Nûr Sûresi'nin 35. âyeti olan Âyetü'n-Nûr, tasavvuf geleneğinde Nûr-u Muhammedî'nin doktrinel temellerinden biri olarak kabul edilir (Âyetü'l-Nûr). Bu âyet, "Allah göklerin ve yerin nûrudur. Onun nûrunun misâli içinde lamba olan bir kandillik gibidir; lamba bir cam içindedir; cam sanki incili bir yıldız gibidir; doğunun da, batının da olmayan, kutlu bir zeytin ağacından tutuşturulur" şeklinde ifade edilir. Tasavvufî yoruma göre, bu âyetteki mişkât (lamba muhafazası) Hz. Peygamber'in kalbini, misbah (lamba) ise Hz. Peygamber'in nûrunu temsil eder. Bu nûr, Hak'ın ilk halk ettiği şey olarak kabul edilen Nûr-u Muhammedî'dir ve kâinatın mânevî kaynağıdır.

Nûr-u Muhammedî, hakîkat-i muhammediyye'nin tezâhür ismidir ve klasik tasavvuf, kâinatın halkının Nûr-u Muhammedî'den başladığını belirtir. Hak gizli iken (kenzen mahfîyyen) bilinmek istemiş, ilk tezâhürü Nûr-u Muhammedî olmuş ve ondan sonra kâinat zuhûr etmiştir. Bu bağlamda, Nûr Sûresi'nin 35. âyeti, ilahî nûrun Hz. Peygamber aracılığıyla âleme yayılışını ve onun kâinatın varoluşundaki merkezi rolünü sembolik bir dille anlatır. Muhammediyye Fassı'nın "ferdiyyet" bahsi de Nûr-u Muhammedî'nin yerini işaret eder. Ayrıca, Nûr Sûresi'nin sayısal değeri olan 24'ün, Fenâfillah/Bekābillâh mertebesiyle ilişkilendirilmesi de bu sûrenin tasavvufî derinliğini gösterir¹·².