Salât-ı Dâim niçin Muhammediyye Fassı'nda anlaşılır kılınır?

Salât-ı Dâim, namazın kemâl mertebesidir ve sâlikin günü bir bütün namaz olarak tasavvur etmesini ifade eder. Bu, sadece beş vakit namazla sınırlı kalmayıp, her nefeste Hakk ile irtibat kurma makamıdır². Şems-i Tebrîzî'nin ifadesiyle salât, bütün anları içine alan tek bir "an"dır; bütün yaşantıları ve hareketleri içine alan tek bir harekettir³·⁴. Bu sürekli namaz hâli, Hakk'ı müşâhede hâlini içerir⁵. Muhammediyye Fassı'nda Salât-ı Dâim'in anlaşılır kılınması, Hakîkat-i Muhammediyye'nin tasavvuf metafiziğinin en yüksek kavramı ve İslâm kâinat nizamının merkez taşı olmasından kaynaklanır⁶. Allah ve meleklerinin Peygamber üzerine salât etmesi¹, Hakîkat-i Muhammediyye'nin tüm hakikatleri kapsayıcı olduğunu gösterir. Bu makamdan dağıtılan ilahî rahmet, Salât-ı Dâim'in temelini oluşturur; zira ilahî rahmet Hakîkat-i Muhammediyye'ye nâzil olmadıkça, onun cüz'iyâtı olan hakikatlere ulaşmaz¹. Dolayısıyla, Salât-ı Dâim, Hakîkat-i Muhammediyye'nin kapsayıcılığı ve rahmetin tevzî makamı olması sebebiyle bu fassın içinde derinlemesine idrâk edilir. Sâlikin Salât-ı Dâim hâlinde olması, Hakk ile sürekli bir beraberlik içinde, hiçbir an Hakk'tan gayrısını düşünmeyen, görmeyen ve Hakk olarak yaşayan bir mahalli ifade eder⁷. Bu hâl, Hz. Muhammed'in temsil ettiği kemalat mertebesi olan Mertebe-i Muhammediyye ile de doğrudan ilişkilidir⁸.